karoten ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) jeden ze związków organicznych z grupy węglowodorów nienasyconych stanowiących barwniki fotosyntetyczne o barwach od żółtej do czerwonej i prowitaminy witaminy A, występujących w wielu roślinach, m.in. marchwi;
(1.1)
(1.1) Pomidory są składnikiem diet zapobiegających nowotworom, głównie z racji dużej zawartości karotenów.
(1.1) karotyna
(1.1) karotenoid
(1.1) beta-karoten
internacjonalizm ( , ), końcowo z → marchew
angielski: (1.1) carotene baskijski: (1.1) karoteno bułgarski: (1.1) каротин czeski: (1.1) karoten francuski: (1.1) carotène galicyjski: (1.1) caroteno , carotina hiszpański: (1.1) caroteno kataloński: (1.1) carotè niemiecki: (1.1) Karotin , Carotin nowogrecki: (1.1) καροτένιο portugalski: (1.1) caroteno rosyjski: (1.1) кароти́н słowacki: (1.1) karotén , karotín ukraiński: (1.1) кароти́н węgierski: (1.1) karotin włoski: (1.1) carotene