aspekt

aspekt () ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana (1.2) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie; (1.3) położenie gwiazd względem siebie i znaków zodiaku; (1.4) przepowiednia, wróżba

(1.1-3)

(1.1) Rozpatrzmy charakter tego słownika w aspektach językoznawczym i prawnym. (1.2) Oba aspekty polskich czasowników mają swoje formy bezokolicznikowe.

(1.2) aspekt dokonany • aspekt niedokonany

(1.1) kontekst, światło, strona

(1.2) dokonaność, niedokonaność

aspekcik aspektować aspektowy

angielski: (1.1) aspect; (1.2) aspect białoruski: (1.1) аспект ; (1.2) трыванне bułgarski: (1.1) аспект ; (1.2) аспект ; (1.3) аспект chiński standardowy: (1.1) 方面 (fāngmiàn) czeski: (1.2) vid duński: (1.1) aspekt ; (1.2) aspekt esperanto: (1.1) aspekto francuski: (1.1) aspect , face , point de vue; (1.2) aspect hiszpański: (1.1) aspecto , faz , punto de vista ; (1.2) aspecto islandzki: (1.1) sjónarmið ; (1.2) horf jidysz: (1.1) פּרט (prat), אַספּעקט (aspekt); (1.2) פּרט (prat), אַספּעקט (aspekt) niemiecki: (1.1) Aspekt ; (1.2) Aspekt ; (1.3) Aspekt rosyjski: (1.2) вид slovio: aspekt (аспект) słowacki: (1.1) aspekt szwedzki: (1.1) aspekt ; (1.2) aspekt ; (1.3) aspekt ukraiński: (1.1) аспект ; (1.2) вид włoski: (1.1) aspetto , sfaccettatura

aspekt ()

(1.1) wyglądać, wygląd

aspekti aspekto, aspektismo aspekte alaspekta, belaspekta, bonaspekta, veaspekta

aspekt () аспект

rzeczownik (1.1) aspekt

aspekt ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) aspekt

(1.1) posudzovať vec z rozličných aspektov

(1.1) zorný uhol, hľadisko, stránka

aspekt ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) aspekt (1.2) postać en aspekt, aspekten, aspekter, aspekterna