__TOC__ disciplin () дисциплин
rzeczownik (1.1) dyscyplina
disciplin ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) dyscyplina
(1.1) en disciplin, disciplinen, discipliner, disciplinerna
(1.1) I militära sammanhang avses med disciplin att en trupp eller en enskild soldat följer givna order eller instruktioner. → W kontekście wojskowym uważa się za dyscyplinę to, że zespół żołnierzy lub pojedynczy żołnierz wykonują dane im rozkazy lub instrukcje.