jama ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wgłębienie w ziemi (1.2) schronienie zwierząt wykopane w ziemi (1.3) pułapka na wilki wykopana w ziemi (1.4) wolna przestrzeń w organizmach wyściełana błoną; (1.5) ubytek w narządach wewnętrznych wskutek martwicy tkanek
(1.1-5)
(1.4) Podniebienie tworzy przegrodę między jamami nosową a ustną.
(1.1) wykopać / zakopać / zasypać jamę (1.2) wilcza / borsucza / lisia / smocza jama • mieszkać w jamie • zamieszkiwać jamę • wykopać jamę (1.4) jama brzuszna / nosowa / ustna / płaszczowa / chłonna / otrzewnej
(1.1) dziura, dołek, zagłębienie (1.2) nora (1.3) wilczy dół, wilczodół
jamnik , jamniczek , jamistość jamka jamisty, jamowy, jamny, jamalny, jamniczy
wpadł wilczek w jamę
albański: (1.1) gropë angielski: (1.1) pit; (1.2) hole; (1.4) cavity białoruski: (1.1) яма ; (1.2) яма ; (1.4) поласць esperanto: (1.1) anfrakto; (1.4) anfrakto hiszpański: (1.1) hoyo , foso ; (1.2) madriguera , guarida , cueva ; (1.3) celoma ; (1.4) cavidad ; (1.5) caverna jidysz: (1.1) לאָך / (loch); (1.2) לאָך / (loch) kanuri: (1.1) ngòrə̂m kaszubski: (1.1) jóma , kùla rosyjski: (1.1) яма szwedzki: (1.1) grop ; (1.2) kula ukraiński: (1.1) яма wilamowski: (1.1) łöch , łöh , jām , jaom ; (1.2) łöch , łöh , jām , jaom
jama ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pokarm, pożywienie, żywność
(2.1) (2.2)
(1.1) alimento
jamar
jama () йама
rzeczownik (1.1) dziura, jama
(1.1) jamas
jama ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dół
jamôčka , jamka
jama ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dół, jamaNina Snoj, Slovene Dictionary and Phrasebook, str. 52
jama ()
czasownik nieprzechodni (1.1) miauczećSvenska Akademiens ordbok, hasło "jama" (1.2) (o brzydkim śpiewie) jęczeć, zawodzić, piać
(1) att jama, jamar, jamade, jamat, jama! ; pres. part. jamande, perf. part. -
(1.1) Den hungriga katten jamade högt. → Głodny kot miauczał głośno.
(1.1) katten jamar → kot miauczy
jam, jamande, jamning
czasownik frazowy jama med
od 1665r., pochodzenie dźwiękonaśladowcze
(odgłosy zwierząt)