__TOC__ bow ()
(1.1-2, 2.1-2)
(1.3, 2.3-5)
czasownik (1.1) ukłonić się, pokłonić się, pochylić, ugiąć się (1.2) akceptować, przychylać się do czegoś (1.3) prowadzić smyczek rzeczownik policzalny (2.1) ukłon (2.2) dziób (2.3) łuk (2.4) kokarda (2.5) smyczek
(2.1-5) bow; bows
(1.1) Girls take hold of the skirts; boys place the hands akimbo, bend forward from the waist, and bow. Lydia Clark: Physical Training for the Elementary Schools: Gymnastics, Games, and Rhythmic Plays, str. 66. 1921 → Dziewczynki przytrzymują spódniczki; chłopcy trzymają dłonie pod boki, pochylają się do przodu w pasie i kłaniają. (2.3) Bows and arrows were used in fighting and hunting. → Łuki i strzały były używane do walki oraz polowania.
(2.2) stern
bowman, bowyer bowed, unbowed
bow ()
bōv
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta (1.2) żona (1.3) baba (1.4) babka (ze snopków zboża)
(1.1-2) bow; bowa
bowyś bowyś