skandal ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zdarzenie budzące oburzenie i kontrowersje (1.2) oburzenie i zgorszenie wywołane skandalem (1.1)
(1.1-2)
(1.2) Ciąża hrabianki wywołała skandal na salonach.
(1.2) wywołać / powodować / tuszować skandal • głośny / obyczajowy skandal
skandalista , skandalistka , skandalizowanie skandalik skandalizować skandaliczny skandalicznie
albański: (1.1) skandal angielski: (1.1) scandal; (1.2) scandal arabski: (1.1) فضح, فضيحة, بغي duński: (1.1) skandale ; (1.2) skandale esperanto: (1.1) skandalo francuski: (1.1) scandale gudźarati: (1.1) કૂથલી (kūthalī), કૌભાંડ (kaubhāṇḍa) hiszpański: (1.1) escándalo ; (1.2) escándalo kataloński: (1.1) escàndol ; (1.2) escàndol niemiecki: (1.1) Skandal ; (1.2) Skandal polski język migowy: rosyjski: (1.1) сканда́л ; (1.2) сканда́л serbsko-chorwacki: (1.1) skandal slovio: (1.1) skandal (скандал) słowacki: (1.1) škandál słoweński: (1.1) škandal szwedzki: (1.1) skandal ; (1.2) skandal wilamowski: (1.1) škandāl , skaondaol ; (1.2) škandāl , skaondaol
skandal ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) skandal
skandal ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) skandal
skandal () скандал
rzeczownik (1.1) skandal
(1.1) skandalis
skandal ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) skandal
(1.1) en skandal, skandalen, skandaler, skandalerna