__TOC__ tuman ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) kłąb czegoś sypkiego lub lotnego unoszący się w powietrzu (1.2) obłok gęstej mgły lub oparów rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) człowiek niezbyt rozgarnięty, wolno myślący
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Słońce zakryły tumany piasku. (2.1) Tumanie, mogłeś sprawdzić w Wikisłowniku.
(1.1) tumany śniegu / piasku / kurzu, tumany unoszą się (1.2) tumany gazów / mgły (2.1) skończony tuman
(1.1-2) obłok, kłąb (2.1) matoł, tępak, gamoń, jełop, bałwan
tumanić , tumanieć tumanowaty otumanienie
angielski: (2.1) dumbbell francuski: (2.1) abruti szwedzki: (2.1) drummel , träbock ukraiński: (1.1) хмара , клуби
tuman ()
туман
rzeczownik (1.1) mgła
(1.1) tumanis
tuman ()
rzeczownik (1.1) mgła (1.2) rejon
(1.1)