Otto ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) (1.2) nazwisko niemieckiego teologa;
(1.1) (1.2)
(1.1) W nowożytnej ikonografii świeckiej oset należał do obiegowych symboli wanitatywnych i mortualnych – czego szczególnie wyrazistymi przykładami są holenderskie martwe natury, malowane np. przez Jana Davidsz de Heem czy Otto Marseusa„Biuletyn historii sztuki”, nr 12/99, Instytut Sztuki PAN, Warszawa 1988..
(1.1)
ottoński
(1.1) W wyniku odmiany fleksyjnej powstała inna wersja tego imienia – Otton. Spotykane są również wersje Odo i Oddon. (1.1)
łotewski: (1.1) Oto niemiecki: (1.1) Otto rosyjski: (1.1) Отт , Отто ; (1.2) Отто szwedzki: (1.1) Otto
Otto ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Otto
Otto ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Otto
Otto ()
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1) Otto
(1.1)
Otto ()
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1)
(1.1) Dostęp 01.05.2026.
(1.1) Otto Normalverbraucher • flotter Otto
(1.1) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Imiona męskie
Otto ()
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1) Otto
Otto ()
rzeczownik, rodzaj wspólny, nazwa własna (1.1) OttoStatistiska centralbyrån
(1.1) zobacz też: Indeks:Szwedzki - Imiona męskie