hnífur ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) nóż
(1.1) hníf|ur, ~, ~ lub ~i, ~s (~urinn, ~inn, ~num, ~sins); ~ar, ~a, ~um, ~a (~arnir, ~ana, ~unum, ~anna)
(1.1) Karlmaður var stunginn með hnífi. → Mężczyzna został dźgnięty nożem.
(1.1) að skera með hnífi → kroić nożem • að reka sig á hníf → nadziać się na nóż • að reka hníf á kaf → wbić nóż głęboko • eldhúshnífur → nóż kuchenny • hnífsblað → ostrze noża
fara undir hnífinn • þar stendur hnífurinn í kúnni