__TOC__ hár ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) włos
(1.1)
hár ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) włos (1.2) dulka (1.3) podbierak przymiotnik (2.1) wysoki (2.2) wysoki (o tonie) przedrostek (3.1) wysoki, wysoko-
(1.1) hár, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins); ~, ~, ~um, ~a (~in, ~in, ~unum, ~anna) (1.2) há|r, ~, ~, ~s (~rinn, ~inn, ~num, ~sins); ~ir, ~i, ~m, ~a (~irnir, ~ina, ~num, ~nna) (1.3) há|r, ~, ~, ~s (~rinn, ~inn, ~num, ~sins); ~var, ~va, ~vum, ~va (~varnir, ~vana, ~vunum, ~vanna) (2.1-2) hár, há, hátt; háir, ~háar, há;
(1.1) Skipt hárinu í miðju. → Zrób sobie przedziałek na środku głowy. (1.1) Hárið er farið að þynnast. → Włosy zaczęły wypadać. (2.1) Þau ætla að reisa um fjögurra metra háan múr í suðurhluta bæjarins. → Zamierzają wznieść wysoki na cztery metry mur w południowej części miasta. (2.1) Hitinn er orðinn mjög hár. → Temperatura bardzo wzrosła. (2.1) Þú er orðin svo há! → Tak bardzo urosłaś! (2.2) Hún syngur hátt og skýrt. → Śpiewa wysoko i czysto.
(1.1) að kemba hárið → czesać włosy • ljóst hár → blond włosy • sítt hár → długie włosy • augnahár (augnhár), háralitur, hárbursti, hárfínn, hárgreiða, hárgreiðsla, hárklipping, hárkolla, hárlakk, hárlos, hárnál, hárréttur, hársár, hárskeri, hártogun, hártoppur, hárþurrka, háræð (2.1) á háu stigi → w wysokim stopniu • hátt settur → wysoko postawiony (o urzędniku itp.) (3.1) hágæða, háhýsi, hálendi, háskóli → wysoka jakość, wysokie budownictwo, wyżyna, uniwersytet
(1.2) þollur, áraþollur (1.3) háfur
hafa hátt • hafa hendur í hári e-s • í húð og hár • með húð og hári