boy

boy ()

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mężczyzna, chłopiec na posyłki, do drobnych posług, pracujący w hotelu lub na statku pasażerskim

(1.1)

(1.1) boy hotelowy

(1.1) garson, boj, chłopak

Boyowski, boyowski boyowsko boyowskość

boy ()

,

rzeczownik (1.1) chłopiec, młodzieniecMcKay's English-Polish/Polish-English dictionary, Jan Stanisławski. Random House, New York, 1988, s. 38, ISBN 0-8129-1691-3., chłopak (1.2) służący

(1.1-2) boy; boys

(1.1) There are fourteen boys and only five girls in Tom's class. → W klasie Toma jest czternastu chłopców i tylko pięć dziewczynek.

(1.1) girl; man

boyish boyhood boyishly boys will be boys

boy ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) boy

boy ()

rzeczownik (1.1) chłopak

boy ()

rzeczownik (1.1) wzrost, wysokość, rozmiar pionowy

(1.1)

enine boyuna