__TOC__ czajnik ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zamknięte od góry naczynie z dziobkiem służące do podgrzewania wody; (1.2) głowa rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) karciany gracz, zbyt długo zastanawiający się
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Woda w czajniku już się gotuje! (1.2) Chyba masz coś nie tak z czajnikiem!
(1.1) czajnik elektryczny • czajnik z gwizdkiem
(1.1) (1.2) sagan
czajniczek , czaj czajnikowy
(1.1) (čajnik)Witold Doroszewski, Objaśnienia wyrazów i zwrotów, „Poradnik Językowy” nr 3/1951, s. 32.
(1.2) albański: (1.1) çajnik angielski: (1.1) kettle, teapot białoruski: (1.1) чайнік bułgarski: (1.1) чайник duński: (1.1) kedel esperanto: (1.1) tekruĉo francuski: (1.1) bouilloire , théière hiszpański: (1.1) hervidor , tetera islandzki: (1.1) ketill jidysz: (1.1) טשײַניק (czajnik) kaszubski: (1.1) czajnik , kòcełk kazachski: (1.1) шәйнек kornijski: (1.1) caltor niemiecki: (1.1) Teekessel , Wasserkessel nowogrecki: (1.1) τσαγιέρα , τσαγερό rosyjski: (1.1) ча́йник rumuński: (1.1) ceainic słowacki: (1.1) čajník ukraiński: (1.1) ча́йник węgierski: (1.1) kanna wilamowski: (1.1) woserzider
czajnik ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) czajnik