kibel ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) toaleta albo sam klozet, często zaniedbany (1.2) wiadro, zwykle na odpadki (1.3) więzienie (1.4) jednostka elektryczna serii EN57 (1.5) dawna jednostka objętości używana w Polsce w górnictwie i hutnictwie;
(1.1-5)
(1.1) Jacyś pijani faceci rozwalili kibel w parkowym szalecie.
(1.1) wychodek; klop; sracz (1.3) kić, mamer, pierdel
kiblowanie , przekiblowanie kibelek kiblować , przekiblować kiblowy
(1.1-2) ,
(1.2) (1.3) angielski: (1.1) can, loo czeski: (1.1) hajzl , záchod ; (1.2) kbelík , kýbl , vědro ; (1.3) basa ; (1.4) Dřevolíno duński: (1.1) lokum francuski: (1.1) chiotte rosyjski: (1.1) сортир , толчок , нужник ukraiński: (1.1) сра́йник , унітаз