bajgiel ()
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy (1.1) żydowskie pieczywo w kształcie bułki z dziurką; słodkawy precel; (1.2) w tenisie ziemnym: wygrana seta do zera
(1.1-2)
(1.1) Pierwszego bajgla upiekł żydowski piekarz w siedemnastym wieku w Krakowie.
(1.2) podwójny bajgiel
(1.1) bajgeł, obwarzanek
(1.1) pieczywo
(bejgl), → rogal, utworzone od → giąć, skręcać
angielski: (1.1) bagel; (1.2) bagel duński: (1.1) bagel jidysz: (1.1) בייגל (bejgl) niemiecki: (1.1) Bagel rosyjski: (1.1) бара́нка