burmistrz () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej; (1.2) urzędnik, który przewodniczył radzie miejskiej i był przez nią wybierany
(1.1-2)
(1.1) Burmistrz nie uzyskał absolutorium od Rady Miasta.
burmistrzowa , burmistrzyna , burmistrzanka , burmistrzówna , burmistrzostwo , burmistrzowanie burmistrzyni burmistrzować burmistrzowski
, burgermeister, burgæremeister
(1.1)
angielski: (1.1) (city/town) mayor, (w Szkocji) provost arabski: (1.1) محافظ baskijski: (1.1) alkate, auzapez białoruski: (1.1) бургамістр ; (1.2) бургамістр bułgarski: (1.1) кмет chiński standardowy: (1.1) 市长 (shìzhǎng) czeski: (1.1) purkmistr , purkmistrová , starosta dolnołużycki: (1.1) šołta duński: (1.1) borgmester esperanto: (1.1) urbestro farerski: (1.1) borgarstjóri francuski: (1.1) maire górnołużycki: (1.1) měšćanosta hiszpański: (1.1) alcalde islandzki: (1.1) borgarstjóri japoński: (1.1) 首長 (しゅちょう, shuchō) jidysz: (1.1) בירגער־מײַסטער (birger-majster) kaszubski: (1.1) bùrméster kataloński: (1.1) alcalde liwski: (1.1) burmēstar luksemburski: (1.1) Buergermeeschter niderlandzki: (1.1) burgemeester niemiecki: (1.1) Bürgermeister nowogrecki: (1.1) δήμαρχος rosyjski: (1.1) мэр słowacki: (1.1) starosta szwedzki: (1.1) borgmästare ukraiński: (1.1) бурмі́стр , бурми́стер , бургомі́стр wilamowski: (1.1) birgiamaester , biygaomaster , bjygjamȧster włoski: (1.1) sindaco