bezczelny () , ,
przymiotnik (1.1) cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością (1.2) świadczący o bezczelności, nadmiernej pewności siebie
(1.1-2)
(1.1) Nie przypominała sobie, by kiedykolwiek rozmawiała z kimś tak nieokrzesanym i bezczelnym. (1.2) Za takie bezczelne zachowanie zostaniesz ukarany.
(1.1) bezczelny facet / natręt • bezczelna baba (1.2) bezczelna postawa • bezczelne kłamstwo / zachowanie
(1.1) arogancki, bezwstydny, impertynencki, rozpanoszony, rozzuchwalony, zuchwały; hucpiarski, tupeciarski
(1.1) skromny
(1.1) niegrzeczny, śmiały
(1.1) hardy
bezczelność , bezczelnik , bezczelnica bezczelnie
od wyrażenia bez czoła (w przenośnym znaczeniu: bez wstydu)
angielski: (1.1) impudent, bold-faced, brazen, insolent, uppish arabski: (1.1) قليل الحياء, سليط białoruski: (1.1) бессаромны, нахабны; (1.2) бессаромны, нахабны chorwacki: (1.1) bezobrazan czeski: (1.1) drzý duński: (1.1) uforskammet, fræk esperanto: (1.1) impertinenta francuski: (1.1) effronté hebrajski: (1.1) חצפני (chucpani), חצוף hiszpański: (1.1) descarado, desvergonzado japoński: (1.1) 厚かましい (あつかましい, atsukamashii) jidysz: (1.1) אומפֿאַרשעמט (umfarszemt), być bezczelnym זײַן אַ שייגעץ (zajn a szejgec) niderlandzki: (1.1) schaamteloos, brutaal niemiecki: (1.1) unverschämt, frech norweski (bokmål): (1.1) uforskammet norweski (nynorsk): (1.1) uforskamma nowogrecki: (1.1) αυθάδης, θρασύς rosyjski: (1.1) наглый, нахальный, бессовестный słowacki: (1.1) drzý, bezočivý szwedzki: (1.1) oförskämd, fräck, näsvis, uppnosig włoski: (1.1) impudente, insolente, sfacciato, sfrontato