__TOC__ bellen ()
czasownik (1.1) dzwonić, zadzwonić
(1.1) bellen, belde, gebeld
(1.1) telefoneren, rinkelen
bel
bellen ()
czasownik nieprzechodni (1.1) szczekać
(1.1) bell|en, bellte, gebellt (haben); er billtGoethe-Wörterbuch , boll, hat gebollenDeutsches Wörterbuch von Jacob Grimm und Wilhelm Grimm
Bellen , Gebell
zobacz też: Aneks:Język niemiecki - wykaz czasowników mocnych i nieregularnych zobacz też: Indeks:Niemiecki - Odgłosy