robotnik ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) pracownik wykonujący pracę fizyczną
(1.1)
(1.1) strajk robotników
(1.1) robol , robociarz
robótka , robocizna , robota , robot , robienie robol , robociarz robotnica robić, zrobić, wyrabiać, wyrobić robotniczy, roboczy, robotny robotniczo
z niewolnika nie ma robotnika
angielski: (1.1) worker, workman arabski: (1.1) عامل awarski: (1.1) хӀалтӀухъан baskijski: (1.1) langile białoruski: (1.1) работнік , рабочы bułgarski: (1.1) работник czeski: (1.1) dělník duński: (1.1) arbejder esperanto: (1.1) laboristo francuski: (1.1) ouvrier hiszpański: (1.1) obrero interlingua: (1.1) laborator islandzki: (1.1) verkamaður jidysz: (1.1) אַרבעטער (arbeter) litewski: (1.1) darbininkas łotewski: (1.1) strādnieks niemiecki: (1.1) Arbeiter nowogrecki: (1.1) εργάτης rosyjski: (1.1) работник , рабочий slovio: (1.1) robnik (робник) szwedzki: (1.1) arbetare turecki: (1.1) amele, işçi ukraiński: (1.1) робітник węgierski: (1.1) munkás wilamowski: (1.1) ater , āter , aoter włoski: (1.1) operaio , lavoratore , lavorante , manovale (niewykwalifikowany), bracciante (sezonowy rolny)