krawężnik ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) element budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) policjant pracujący w drogówce lub patrolu pieszym
(1.1) (2.1)
(1.1) Jacuś spadł z roweru i rozbił sobie kolano o krawężnik. (2.1) Byłbym wcześniej, ale krawężnik zatrzymał mnie tuż przed domem i wlepił mandat za brak świateł.
(1.1) ,
krawędź , krawędziak krawężnikowy, krawędziowy
(1.1) (2.1) od (1.1)
angielski: (1.1) kerb, curb baskijski: (1.1) zintarri czeski: (1.1) obrubník duński: (1.1) kantsten , fortovskant fiński: (1.1) reunakiveys francuski: (1.1) bordure hiszpański: (1.1) bordillo islandzki: (1.1) gangstéttarbrún niemiecki: (1.1) Bordkante , Bordstein , Kantenstein , Randstein norweski (bokmål): (1.1) fortauskant nowogrecki: (1.1) κράσπεδο πεζοδρομίου rosyjski: (1.1) поребрик , бордюр szwedzki: (1.1) trottoarkant węgierski: (1.1) járdaszegély, a járda széle