obcy () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś nienależący do danej grupy (1.2) pozaziemski przybysz (1.3) pochodzący z innych miejsc niż te nam znane (1.4) wnoszący nowe jakości i informacje, wcześniej nieznane danej jednostce czy w danym społeczeństwie przymiotnik (2.1) nienależący do jakiegoś kręgu (2.2) taki, o którym niewiele wiadomo (2.3) niewłaściwy, w danym miejscu (2.4) może być stosowane do każdego, kto znajdzie się w nieznanym miejscu czy wśród ludzi, którzy go nie znają
(1.1) (2.1-2)
(1.1) Na teren zakładu obcym wstęp wzbroniony.
(2) wyraz obcy • język obcy (2.3) ciało obce
(1.1) nieznajomy, nieznany, cudzy, osoba postronna (1.2) kosmita, ufoludek (2.1) nieznajomy, nieznany, cudzy
obca , obcość , obczyzna , obcowanie , wyobcowanie , wyobcowywanie obcować , wyobcować , wyobcowywać wyobcowany obco obco-
co swój, to nie obcy • lepsza u matki polewka niż u obcych marcepany
→ wspólny, nie swój
afrykanerski: (1.1) vreemdeling; (1.3) vreemdeling; (2.1) vreemd angielski: (1.1) alien; (2.1) foreign arabski: (1.1) غريب ,عجمي (2.1) ;غريب ,عجمي białoruski: (1.1) чужы czeski: (2.1) cizí duński: (2.1) fremmed esperanto: (1.1) fremdulo; (2.1) fremda francuski: (1.1) étranger gudźarati: (2.1) અજાણ્યું (ajāṇyuṁ) hebrajski: (1.1) זרה (zara); (2.1) זר (zar) hiszpański: (1.1) extraño, ajeno; (2.1) extranjero jidysz: (2.1) פֿרעמד (fremd); (2.4) פֿרעמד (fremd) kaszubski: (2.1) cëzy kataloński: (1.1) desconegut ; (2.1) estrany łaciński: (1.3) peregrinus ; (2.1) alienus marathi: (2.1) उपरे; (2.3) उपरे niemiecki: (2.1) ortsfremd rosyjski: (1.1) чужой , посторонний ; (2.1) чужой, посторонний rumuński: (1.1) străin sanskryt: (1.1) निष्ट्य szwedzki: (2.1) främmande tagalski: (1.1) dayuhan wilamowski: (2.1) fremd, fremder włoski: (1.1) alieno, forestiero, estraneo