Ustawaz dnia 29 lipca 2005 r.o systemie tachografów cyfrowych Treść ustawy Art. 1. Ustawa określa: 1) zadania organów administracji publicznej i innych podmiotów związane z systemem cyfrowych urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym; 2) sposób podejmowania, wykonywania i zakończenia działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej związanej z instalacją, naprawą i sprawdzaniem cyfrowych urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym. Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) tachograf cyfrowy - stosowane w transporcie drogowym, cyfrowe urządzenie rejestrujące, o którym mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31.12.1985, str. 8 oraz Dz. Urz. WE L 274 z 9.10.1998, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3821/85”, oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1360/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. dostosowującym po raz siódmy do postępu technicznego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 207 z 5.08.2002, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1360/2002”; 2) karta - kartę do tachografu cyfrowego będącą elektronicznym urządzeniem identyfikującym podmiot wydający karty, posiadacza lub użytkownika karty; określenie to obejmuje cztery rodzaje kart: kartę kierowcy, kartę przedsiębiorstwa, kartę warsztatową i kartę kontrolną; 3) świadectwo funkcjonalności - dokument poświadczający, że dany typ tachografu cyfrowego albo dany typ karty spełnia wymagania określone w przepisach rozporządzenia Komisji (WE) nr 1360/2002; 4) podmiot prowadzący warsztat - przedsiębiorcę lub jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, prowadzących działalność w zakresie instalacji, w tym aktywacji, napraw lub sprawdzania pod względem zgodności z wymaganiami rozporządzenia Komisji (WE) nr 1360/2002 tachografów cyfrowych, w tym ich kalibracji; 5) technik warsztatu - osobę posiadającą uprawnienie do wykonywania instalacji, w tym aktywacji, napraw lub sprawdzania, w tym kalibracji tachografów cyfrowych; 6) ewidencja kart - zbiór danych i informacji dotyczących wydanych, wznowionych, wymienionych, uszkodzonych, utraconych i cofniętych kart oraz odrzuconych wniosków o ich wydanie; 7) Tachonet - system teleinformatyczny umożliwiający wymianę, z krajowymi i zagranicznymi organami oraz uprawnionymi służbami i instytucjami danych i informacji zawartych w ewidencji kart. Art. 3. Jeżeli przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 zobowiązują właściwą władzę krajową lub upoważniony przez nią podmiot do wykonania odpowiednich czynności administracyjnych, w przypadku gdy nie zostało to odmiennie określone w przepisach niniejszej ustawy, czynności te wykonują: 1) minister właściwy do spraw transportu - w sprawach: a) zarządzania systemem cyfrowych urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, b) krajowej polityki bezpieczeństwa systemu, c) nadzoru nad systemem i audytu; 2) Prezes Głównego Urzędu Miar, zwany dalej „Prezesem GUM” - w sprawach: a) świadectwa funkcjonalności, b) homologacji typu tachografu cyfrowego i karty. Art. 4. 1. Świadectwo funkcjonalności tachografu cyfrowego oraz świadectwo funkcjonalności karty wydaje Prezes GUM w trybie decyzji na wniosek odpowiednio producenta tachografów cyfrowych albo producenta kart. 2. Wniosek o wydanie świadectwa funkcjonalności zawiera: 1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy; 2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer ewidencyjny REGON wnioskodawcy, jeżeli są nadane; 3) datę i miejsce sporządzenia wniosku oraz podpis wnioskodawcy. 3. Do wniosku o wydanie świadectwa funkcjonalności dołącza się: 1) dokumentację niezbędną do przeprowadzenia badań funkcjonalności, a w szczególności dokumentację techniczno-konstrukcyjną tachografu cyfrowego albo karty, potwierdzającą spełnianie wymagań, o których mowa w załączniku IB do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1360/2002; 2) co najmniej dwa egzemplarze tachografu cyfrowego, których typ ma być badany; 3) karty testowe pełniące rolę karty kierowcy, karty przedsiębiorstwa, karty warsztatowej oraz karty kontrolnej w ilości potrzebnej do przeprowadzenia badań. 4. Prezes GUM, jeżeli jest to konieczne do prawidłowego przeprowadzenia badań, może: 1) zażądać od wnioskodawcy dostarczenia dodatkowej liczby tachografów cyfrowych; 2) wezwać wnioskodawcę do dostarczenia uzupełniających materiałów i dokumentów. 5. Wnioskodawca może dołączyć do wniosku protokoły potwierdzające pozytywne przejście badań funkcjonalności wyszczególnionych w dodatku 9 załącznika IB do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1360/2002, wykonanych przez jednostki, o których mowa w ust. 6 pkt 2 i 3. 6. Zgodność z wymaganiami dla tachografów cyfrowych lub kart, w zakresie funkcjonalności, stwierdza się na podstawie wyników badań wykonywanych przez: 1) Główny Urząd Miar; 2) okręgowe urzędy miar lub 3) akredytowane instytuty naukowe, placówki badawcze, laboratoria pomiarowe lub jednostki posiadające specjalistyczną wiedzę i wyposażenie techniczne niezbędne do przeprowadzenia badań. Art. 5. 1. Prezes GUM, w trybie decyzji, wydaje, zmienia lub odmawia wydania świadectwa homologacji typu na podstawie przepisów rozporządzeń, o których mowa w art. 2 pkt 1. 2. Świadectwa homologacji typu tachografu cyfrowego albo typu karty wydawane są odpowiednio na wniosek producenta tachografów cyfrowych albo podmiotu wydającego karty. 3. Wniosek o wydanie świadectwa homologacji typu zawiera: 1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy; 2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer ewidencyjny REGON wnioskodawcy, jeżeli są nadane; 3) datę i miejsce sporządzenia wniosku oraz podpis wnioskodawcy. 4. Do wniosku o wydanie świadectwa homologacji typu dołącza się: 1) świadectwo zabezpieczenia; 2) świadectwo funkcjonalności; 3) świadectwo współdziałania. 5. Prezes GUM może wezwać wnioskodawcę do dostarczenia danych, informacji, materiałów i dokumentów, które są konieczne do rozpatrzenia wniosku. 6. Prezes GUM ogłasza w Dzienniku Urzędowym Głównego Urzędu Miar: 1) wykaz homologowanych typów tachografów cyfrowych oraz kart; 2) informacje o homologowanych przez właściwe zagraniczne organy i instytucje typach tachografów cyfrowych oraz kart. Art. 6. 1. Prowadzenie warsztatu w zakresie instalacji, w tym aktywacji, napraw lub sprawdzania pod względem zgodności z wymaganiami rozporządzenia Komisji (WE) nr 1360/2002 tachografów cyfrowych, w tym ich kalibracji, wymaga uzyskania zezwolenia. 2. Prezes GUM, w trybie decyzji, wydaje zezwolenie na wniosek przedsiębiorcy lub innej jednostki, zwanych dalej „wnioskodawcą”. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać: 1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy; 2) numer identyfikacji podatkowej (NIP), jeżeli jest nadany; 3) określenie zakresu świadczenia usług; 4) wskazanie miejsca świadczenia usług; 5) oznaczenie specjalnej cechy, jeżeli wnioskodawca posiada na wykonywanie działalności gospodarczej zezwolenie, o którym mowa w art. 16c ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach (Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2441 oraz z 2005 r. Nr 163, poz. 1362). 4. Do wniosku o wydanie zezwolenia dołącza się: 1) odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego albo zaświadczenie potwierdzające wpis do ewidencji działalności gospodarczej, uzyskane nie wcześniej niż na 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku, albo kopię dokumentu jednostki, o której mowa w ust. 2, na podstawie którego prowadzi swoją działalność; 2) informację z Krajowego Rejestru Karnego w przedmiocie niekaralności; 3) w odniesieniu do każdego zatrudnionego technika warsztatu, który wykonywać będzie czynności objęte zezwoleniem: a) dane i informacje zawierające: - imię i nazwisko, - datę i miejsce urodzenia, - numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - numer i nazwę dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę organu, który wydał ten dokument, b) kopie następujących dokumentów: - uprawnienia, - umowy o pracę, z wyłączeniem danych o wysokości wynagrodzenia; 4) kopie dokumentów potwierdzających tytuł prawny wnioskodawcy do lokalu użytkowego i miejsc parkingowych oraz kopie dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań w zakresie posiadania wyposażenia technicznego, o których mowa w ust. 5 pkt 2; 5) kopię dokumentacji, o której mowa w ust. 5 pkt 4. 5. Zezwolenie może uzyskać wnioskodawca, który: 1) zatrudnia na podstawie umowy o pracę technika warsztatu lub sam posiada uprawnienie, o którym mowa w art. 16 ust. 1; 2) posiada warunki warsztatowo-techniczne niezbędne do wykonywania instalacji, napraw lub sprawdzania tachografów cyfrowych; 3) nie był prawomocnie skazany za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowych lub przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów; gdy wnioskodawcą jest członek zarządu spółki handlowej, wymóg ten dotyczy członków tej spółki; 4) posiada dokumentację: a) określającą: - sposób ewidencjonowania, przechowywania, stosowania oraz zabezpieczania stosowanych materiałów oraz używanego wyposażenia do nakładania zabezpieczeń, oraz sposób sprawowanej kontroli nad tymi materiałami i wyposażeniem, - zachowanie bezpieczeństwa użytkowania kart warsztatowych, b) w zakresie: - wykonywania sprawdzania tachografów cyfrowych, z uwzględnieniem przepisów załącznika IB do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1360/2002, - metod wykonywania sprawdzeń i stosowanych przyrządów pomiarowych, - szacowania niepewności pomiarów, - spełniania wymagań stawianych wyposażeniu pomiarowemu, c) w zakresie przechowywania danych zapisanych na kartach warsztatowych, d) w zakresie pobierania z tachografu cyfrowego zapisanych w nim danych i informacji, ich przechowywania i przekazywania uprawnionym podmiotom. 6. Prezes GUM lub upoważniony przez niego organ administracji miar, przed wydaniem zezwolenia i po zawiadomieniu wnioskodawcy, sprawdza w wyznaczonym terminie i w miejscach, w których ma być wykonywana działalność, o której mowa w ust. 1, informacje i dane zawarte we wniosku o zezwolenie oraz w dołączonych do niego dokumentach. 7. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia: 1) wymagania niezbędne do prowadzenia warsztatu w zakresie warunków warsztatowo-technicznych obejmujących: warunki lokalowe, wyposażenie techniczne i miejsca parkingowe, 2) niezbędne dokumenty potwierdzające spełnianie wymagań, o których mowa w pkt 1, 3) zakres i sposób dokumentowania czynności przy wykonywaniu usług objętych zezwoleniem - kierując się koniecznością zagwarantowania właściwych i bezpiecznych warunków pracy zatrudnionych osób oraz sprzętu umożliwiającego wykonywanie czynności i usług, objętych zezwoleniem w sposób zgodny z wymaganiami zawartymi w przepisach niniejszej ustawy oraz rozporządzeń, o których mowa w art. 2 pkt 1, oraz mając na uwadze konieczność zapewnienia jednolitego i prawidłowego sposobu dokumentowania czynności przy wykonywaniu usług objętych zezwoleniem. Art. 7. 1. Zezwolenie, o którym mowa w art. 6 ust. 1, wydaje się na czas nieokreślony. 2. W zezwoleniu: 1) określa się: a) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania albo nazwę, siedzibę i adres podmiotu posiadającego zezwolenie, b) zakres i miejsca świadczenia usług; 2) nadaje się lub uznaje specjalną cechę, której upoważniony podmiot prowadzący warsztat używa do poświadczania wykonywania czynności objętych zezwoleniem. 3. Zezwolenie może zawierać inne informacje niezbędne do prawidłowej identyfikacji podmiotu i wykonywanych przez niego czynności. Art. 8. Prezes GUM, w trybie decyzji administracyjnej, odmawia wydania zezwolenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1, jeżeli: 1) wnioskodawca nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 6 ust. 5; 2) w stosunku do wnioskodawcy wydano decyzję o cofnięciu zezwolenia - w okresie 4 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna; 3) czynności sprawdzające, o których mowa w art. 6 ust. 6, wykazały niezgodność ze stanem faktycznym i prawnym informacji oraz danych zawartych we wniosku o wydanie zezwolenia oraz w dokumentach do niego dołączonych, a wnioskodawca nie usunął niezgodności stwierdzonych w trybie, o którym mowa w art. 6 ust. 6, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania do ich usunięcia. Art. 9. 1. Jeżeli nastąpiła zmiana zakresu, miejsc świadczenia usług lub zmiana warunków, o których mowa w art. 6 ust. 5 pkt 2 i 4, podmiot prowadzący warsztat jest obowiązany, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych okoliczności, wystąpić do Prezesa GUM z wnioskiem o zmianę zezwolenia. Przepisy art. 6 ust. 6 i art. 8 stosuje się odpowiednio. 2. We wniosku o zmianę zezwolenia określa się wyłącznie informacje i dane ulegające zmianie oraz dołącza się dokumenty potwierdzające te zmiany. Art. 10. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór: 1) wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie warsztatu, 2) zezwolenia na prowadzenie warsztatu, 3) specjalnej cechy nadawanej do poświadczania wykonywania czynności objętej zezwoleniem - kierując się potrzebą zapewnienia jednolitości i przejrzystości wniosków, nadzoru nad wydawaniem zezwoleń oraz koniecznością zagwarantowania odpowiedniego zabezpieczenia przed fałszowaniem tych dokumentów, a także nadawanej cechy. Art. 11. 1. Podmiot prowadzący warsztat jest obowiązany: 1) posiadać dokumentację umożliwiającą stwierdzenie zgodności sprawdzanych tachografów cyfrowych z homologowanym typem i wymaganiami, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1360/2002; 2) prowadzić dokumentację wykonywanych czynności związanych z instalacją, naprawą i sprawdzaniem tachografów cyfrowych; 3) zapewnić wykonywanie czynności związanych z instalacją, naprawą lub sprawdzaniem tachografów cyfrowych wyłącznie przez techników warsztatu; 4) prowadzić działalność z zachowaniem wymagań bezpieczeństwa tachografów cyfrowych, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1360/2002; 5) przechowywać dane pobrane z tachografu cyfrowego i przekazywać je ich właścicielom; 6) zapewnić właściwe warunki bezpieczeństwa przechowywania kart warsztatowych; 7) umożliwiać przeprowadzanie kontroli uprawnionym organom; 8) używać kart warsztatowych w miejscu świadczenia usług i zgodnie z ich zakresem. 2. Dokumentację, o której mowa w ust. 1 pkt 2, podmiot prowadzący warsztat: 1) przechowuje przez okres co najmniej 4 lat od dnia wykonania czynności; 2) udostępnia, na żądanie, organom administracji miar oraz uprawnionym podmiotom; 3) przekazuje w całości właściwemu terytorialnie organowi administracji miar w terminie 30 dni od dnia zakończenia likwidacji działalności albo wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia. 3. Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia: 1) wymagania w zakresie pobierania danych z tachografu cyfrowego, ich przechowywania przez podmiot prowadzący warsztat oraz tryb przekazywania danych ich właścicielom, 2) sposób poświadczania przekazania danych lub braku możliwości ich pobrania z tachografu cyfrowego - kierując się koniecznością zapewnienia należytej dbałości przy wykonywaniu usług objętych zezwoleniem, a także wymogów w zakresie bezpieczeństwa tachografów cyfrowych. Art. 12. 1. Prezes GUM sprawuje nadzór nad podmiotami prowadzącymi warsztaty. 2. W ramach nadzoru Prezes GUM: 1) przeprowadza, co najmniej raz na dwa lata, kontrolę w zakresie: a) spełniania przez podmiot prowadzący warsztat wymagań, o których mowa w art. 6 ust. 5, b) prawidłowości wykonania sprawdzenia tachografów cyfrowych, c) prawidłowości prowadzonej dokumentacji, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2; 2) wydaje zalecenia pokontrolne i wyznacza, nie krótszy niż czternastodniowy, termin usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. 3. Prezes GUM: 1) prowadzi kontrolę, o której mowa w ust. 2, na zasadach określonych w rozdziale 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm.1)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 281, poz. 2777 oraz z 2005 r. Nr 33, poz. 289, Nr 94, poz. 788, Nr 143, poz. 1199, Nr 175, poz. 1460, Nr 177, poz. 1468, Nr 178, poz. 1480 i Nr 179, poz. 1485.); 2) może powierzyć wykonywanie kontroli upoważnionym przez niego organom administracji miar. Art. 13. 1. Prezes GUM niezwłocznie wydaje decyzję o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie warsztatu, jeżeli: 1) podmiot prowadzący warsztat przestał spełniać wymagania, o których mowa w art. 6 ust. 5; 2) w stosunku do podmiotu prowadzącego warsztat wydano prawomocne orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej w tym zakresie; 3) podmiot prowadzący warsztat nie usunął nieprawidłowości w wyznaczonym terminie; 4) podmiot prowadzący warsztat rażąco naruszył warunki prowadzenia warsztatu. 2. Rażącym naruszeniem warunków prowadzenia warsztatu jest: 1) instalacja tachografu cyfrowego nieposiadającego ważnego świadectwa homologacji typu; 2) dopuszczenie do użytkowania wadliwie działającego lub niesprawnego tachografu cyfrowego; 3) posługiwanie się kartą warsztatową niezgodnie z zakresem lub poza miejscem świadczenia usług określonych w zezwoleniu, z zastrzeżeniem ust. 3, udostępnianie karty innym osobom lub stosowanie jej bez udokumentowania faktu jej użycia; 4) uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli. 3. Dopuszcza się użycie karty warsztatowej przez technika warsztatu poza miejscem świadczenia usług określonych w zezwoleniu, w przypadku gdy brak jest możliwości przemieszczenia do siedziby warsztatu pojazdu samochodowego podlegającego kontroli na drodze lub na terenie przedsiębiorstwa transportowego. Art. 14. O udzielonych bądź cofniętych zezwoleniach Prezes GUM niezwłocznie informuje w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Głównego Urzędu Miar i co najmniej dwa razy w roku obwieszcza w Dzienniku Urzędowym Głównego Urzędu Miar. Art. 15. 1. Prezes GUM prowadzi ewidencję warsztatów. 2. W ewidencji warsztatów gromadzi się następujące dane i informacje: 1) nazwę lub imię i nazwisko podmiotu prowadzącego warsztat; 2) adres podmiotu prowadzącego warsztat oraz adres miejsca świadczenia usług; 3) dane technika warsztatu, a w szczególności: a) imię i nazwisko, b) datę i miejsce urodzenia, c) numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - numer i nazwę dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę organu, który wydał ten dokument, d) okres ważności posiadanego uprawnienia; 4) informacje o zmianach danych, o których mowa w art. 9; 5) informacje o udzielonych, zmienionych i cofniętych zezwoleniach. 3. Dane i informacje zgromadzone w ewidencji warsztatów udostępnia się, na wniosek: 1) organów uprawnionych do kontroli tachografów cyfrowych; 2) podmiotu wydającego karty. 4. Po upływie 5 lat od dnia uprawomocnienia się decyzji o cofnięciu zezwolenia usuwa się zawarte w ewidencji warsztatów dane i informacje dotyczące tego zezwolenia. Art. 16. 1. Sprawdzać tachografy cyfrowe może tylko technik warsztatu posiadający uprawnienie w tym zakresie. 2. Dokumentem stwierdzającym posiadanie uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, jest zaświadczenie wydawane przez Prezesa GUM na okres 4 lat, na wniosek zainteresowanego. Zaświadczenie wydaje się, jeżeli zainteresowany: 1) zdał z wynikiem pozytywnym egzamin z zakresu sprawdzania tachografów cyfrowych; 2) nie byt prawomocnie skazany za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowych lub przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera: 1) imię i nazwisko oraz adres zamieszkania wnioskodawcy; 2) numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - numer i nazwę dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę organu, który wydał ten dokume