Ustawaz dnia 16 września 2011 r.o timeshare 1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/122/WE z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie ochrony konsumentów w odniesieniu do niektórych aspektów umów timeshare, umów o długoterminowe produkty wakacyjne, umów odsprzedaży oraz wymiany (Dz. Urz. UE L 33 z 03.02.2009, str. 10). Spis treści Treść ustawy Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 2 - Obowiązki informacyjne przedsiębiorcy Rozdział 3 - Zawarcie umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży oraz umowy o uczestnictwo w systemie wymiany Rozdział 4 - Przepisy szczególne dla umowy timeshare oraz umowy o długoterminowy produkt wakacyjny Rozdział 5 - Odstąpienie od umowy przez konsumenta Rozdział 6 - Zakaz żądania lub przyjmowania od konsumenta świadczeń określonych w umowie Rozdział 7 - Odpowiedzialność przedsiębiorcy za wadliwość przedmiotu świadczenia Rozdział 8 - Zmiany w przepisach obowiązujących Rozdział 9 - Przepisy przejściowe i końcowe Załącznik nr 1 - Standardowy formularz informacyjny dotyczący umowy timeshare (wzór) Załącznik nr 2 - Standardowy formularz informacyjny dotyczący umowy o długoterminowy produkt wakacyjny (wzór) Załącznik nr 3 - Standardowy formularz informacyjny dotyczący umowy pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego (wzór) Załącznik nr 4 - Standardowy formularz informacyjny dotyczący umowy o uczestnictwo w systemie wymiany (wzór) Załącznik nr 5 - Standardowy formularz odstąpienia od umowy (wzór) Treść ustawy 2)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, ustawę z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń oraz ustawę z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece. Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 1. 1. Ustawa określa zasady i tryb zawierania między przedsiębiorcą a konsumentem: 1) umów timeshare; 2) umów o długoterminowy produkt wakacyjny; 3) umów pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego; 4) umów o uczestnictwo w systemie wymiany. 2. Ustawa określa także zasady ochrony konsumentów, z którymi przedsiębiorcy zawierają umowy, o których mowa w ust. 1, prawa i obowiązki przedsiębiorcy i konsumenta będących stronami takich umów oraz skutki odstąpienia przez konsumenta od takich umów. Art. 2. 1. Przez umowę timeshare rozumie się umowę, na podstawie której konsument, odpłatnie, nabywa prawo do korzystania, w okresach wskazanych w umowie, z co najmniej jednego miejsca zakwaterowania, zawartą na okres dłuższy niż rok. 2. Okres, na jaki została zawarta umowa, ustala się z uwzględnieniem postanowień umowy umożliwiających jej przedłużenie w sposób wyraźny lub dorozumiany, oraz faktycznie dokonanych uzgodnień między stronami co do możliwości dalszego korzystania przez konsumenta z miejsca zakwaterowania. Art. 3. 1. Przez umowę o długoterminowy produkt wakacyjny rozumie się umowę, na podstawie której konsument, odpłatnie, nabywa prawo do otrzymywania rabatów, zniżek lub innych korzyści związanych z zakwaterowaniem, zawartą na okres dłuższy niż rok. Umowa może także przewidywać prawo konsumenta do nabycia usług związanych z podróżą, w szczególności prawo do skorzystania z miejsca zakwaterowania, prawo do nabycia usług transportowych lub do nabycia innych usług. 2. Nie stanowi umowy o długoterminowy produkt wakacyjny umowa, w której głównym świadczeniem przedsiębiorcy nie jest udzielanie konsumentowi zniżek, rabatów lub innych korzyści związanych z zakwaterowaniem. 3. Do określenia okresu, na jaki umowa została zawarta, przepis art. 2 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Art. 4. Przez umowę pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego rozumie się umowę, na podstawie której przedsiębiorca zobowiązuje się, odpłatnie, do wykonywania czynności prawnych lub czynności faktycznych zmierzających do nabycia lub zbycia przez konsumenta praw z umowy timeshare lub z umowy o długoterminowy produkt wakacyjny. Art. 5. Przez umowę o uczestnictwo w systemie wymiany rozumie się umowę, na podstawie której przedsiębiorca, odpłatnie, przyznaje konsumentowi dostęp do systemu wymiany, w ramach którego konsument uzyskuje prawo do korzystania z miejsca zakwaterowania lub prawo do nabycia innych usług świadczonych przez przedsiębiorcę, w zamian za umożliwienie innym konsumentom korzystania z miejsca zakwaterowania będącego przedmiotem jego umowy timeshare. Art. 6. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) kodeks dobrych praktyk - kodeks dobrych praktyk w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. Nr 171, poz. 1206); 2) konsument - konsumenta w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.3)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr 19, poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz. 81, Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210, z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985 r. Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 107, poz. 464 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 85, poz. 388 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139, poz. 646 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 115, poz. 741, Nr 117, poz. 751 i Nr 157, poz. 1040, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 758, z 1999 r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 74, poz. 855 i 857, Nr 88, poz. 983 i Nr 114, poz. 1191, z 2001 r. Nr 11, poz. 91, Nr 71, poz. 733, Nr 130, poz. 1450 i Nr 145, poz. 1638, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 141, poz. 1176, z 2003 r. Nr 49, poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 64, poz. 592 i Nr 124, poz. 1151, z 2004 r. Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 162, poz. 1692, Nr 172, poz. 1804 i Nr 281, poz. 2783, z 2005 r. Nr 48, poz. 462, Nr 157, poz. 1316 i Nr 172, poz. 1438, z 2006 r. Nr 133, poz. 935 i Nr 164, poz. 1166, z 2007 r. Nr 80, poz. 538, Nr 82, poz. 557 i Nr 181, poz. 1287, z 2008 r. Nr 116, poz. 731, Nr 163, poz. 1012, Nr 220, poz. 1425 i 1431 i Nr 228, poz. 1506, z 2009 r. Nr 42, poz. 341, Nr 79, poz. 662 i Nr 131, poz. 1075, z 2010 r. Nr 40, poz. 222 i Nr 155, poz. 1037 oraz z 2011 r. Nr 80, poz. 432 i Nr 85, poz. 458.); 3) miejsce zakwaterowania - miejsce noclegowe, w szczególności budynek, mieszkanie, pokój lub inne pomieszczenie mieszkalne, w tym znajdujące się na statkach pasażerskich, innych jednostkach pływających, w przyczepach samochodowych, domkach turystycznych lub innych obiektach stałych; 4) przedsiębiorca - przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny; 5) trwały nośnik informacji - materiał lub urządzenie służące do przechowywania i odczytywania informacji przekazywanych konsumentowi w związku z umową timeshare, umową o długoterminowy produkt wakacyjny, umową pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, lub umową o uczestnictwo w systemie wymiany, przez czas odpowiedni do celów, jakim informacje te służą oraz pozwalające na odtworzenie tych informacji w niezmienionej postaci; 6) umowy powiązane - zawarte przez konsumenta z przedsiębiorcą, z którym zawarł on umowę timeshare lub umowę o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy o świadczenie usług związanych odpowiednio z umową timeshare lub z umową o długoterminowy produkt wakacyjny; usługi w ramach umów powiązanych mogą być świadczone przez przedsiębiorcę lub przez osobę trzecią na podstawie porozumienia z przedsiębiorcą. Art. 7. Postanowienia umowy pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, zwanych dalej „umową pośrednictwa w odsprzedaży”, umów timeshare, umów o długoterminowy produkt wakacyjny, umów o uczestnictwo w systemie wymiany oraz umów powiązanych, mniej korzystne dla konsumentów niż postanowienia ustawy są nieważne; zamiast nich stosuje się przepisy ustawy. Art. 8. W sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Rozdział 2 Obowiązki informacyjne przedsiębiorcy Art. 9. Przed zawarciem umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany przedsiębiorca jest obowiązany przekazać konsumentowi szczegółowe informacje dotyczące takiej umowy, w zakresie określonym w standardowych formularzach informacyjnych, których wzory określają odpowiednio załączniki nr 1-4 do ustawy. Art. 10. 1. Informacje, o których mowa w art. 9, dotyczące: 1) umowy timeshare - przedsiębiorca przekazuje na standardowym formularzu informacyjnym, którego wzór określa załącznik nr 1 do ustawy; 2) umowy o długoterminowy produkt wakacyjny - przedsiębiorca przekazuje na standardowym formularzu informacyjnym, którego wzór określa załącznik nr 2 do ustawy; 3) umowy pośrednictwa w odsprzedaży - przedsiębiorca przekazuje na standardowym formularzu informacyjnym, którego wzór określa załącznik nr 3 do ustawy; 4) umowy o uczestnictwo w systemie wymiany - przedsiębiorca przekazuje na standardowym formularzu informacyjnym, którego wzór określa załącznik nr 4 do ustawy. 2. Przedsiębiorca jest obowiązany przekazać konsumentowi informacje, o których mowa w art. 9, w odpowiednim czasie, umożliwiającym zapoznanie się z ich treścią przed zawarciem umowy. 3. Oferta zawarcia umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany powinna zawierać informacje, o których mowa w art. 9. 4. Informacje, o których mowa w art. 9, przedsiębiorca przekazuje nieodpłatnie, w sposób jasny i zrozumiały, na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji. 5. Informacje, o których mowa w art. 9, powinny być sporządzone, zgodnie z wyborem konsumenta, w języku urzędowym państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym ma on miejsce zamieszkania lub którego jest obywatelem. Jeżeli w państwie tym obowiązuje więcej niż jeden język urzędowy, informacje powinny być sporządzone w jednym z tych języków, wybranym przez konsumenta. Informacje nie mogą być sporządzone w języku niebędącym językiem urzędowym Unii Europejskiej. Art. 11. 1. Wszelkie zmiany informacji, o których mowa w art. 9, mogą być dokonywane wyłącznie za zgodą konsumenta bądź w przypadku działania siły wyższej. Zgoda konsumenta na dokonanie zmian nie może być dorozumiana. 2. O zmianach w przekazanych konsumentowi informacjach przedsiębiorca informuje konsumenta na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji. Przepis art. 10 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Art. 12. Przed zawarciem umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany przedsiębiorca, w sposób jasny i zrozumiały, zwraca konsumentowi uwagę na: 1) prawo i termin odstąpienia od umowy zgodnie z przepisami art. 24 i art. 25; 2) zakaz żądania lub przyjmowania od konsumenta świadczeń, określony w art. 34. Art. 13. Przedsiębiorca, który przed zawarciem umowy nie przekazał konsumentowi wszystkich wymaganych zgodnie z art. 9 informacji, jest obowiązany przekazać je konsumentowi po jej zawarciu. Art. 14. Jeżeli konsument zawiera z przedsiębiorcą umowę przedwstępną, zobowiązującą do zawarcia umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, do umowy przedwstępnej przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio. Art. 15. 1. W reklamach dotyczących timeshare, długoterminowego produktu wakacyjnego, pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, lub dotyczących uczestnictwa w systemie wymiany, przedsiębiorca jest obowiązany informować o miejscu i sposobie otrzymania informacji, o których mowa w art. 9. 2. Przedsiębiorca, który podczas spotkań, w szczególności organizowanych poza lokalem przedsiębiorstwa, przekazuje konsumentowi informacje handlowe dotyczące timeshare, długoterminowego produktu wakacyjnego, pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, lub dotyczące uczestnictwa w systemie wymiany, albo który na spotkaniach składa konsumentom oferty zawarcia umów timeshare, umów o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży, lub umów o uczestnictwo w systemie wymiany, jest obowiązany w zaproszeniach na spotkania jednoznacznie wskazać na ich handlowy cel i charakter. Przedsiębiorca zapewnia dostęp do informacji, o których mowa w art. 9, przez cały czas trwania takich spotkań. 3. Zawieranie umów timeshare lub umów o długoterminowy produkt wakacyjny nie może być przez przedsiębiorcę przedstawiane jako inwestycja. Rozdział 3 Zawarcie umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży oraz umowy o uczestnictwo w systemie wymiany Art. 16. 1. Umowa timeshare, umowa o długoterminowy produkt wakacyjny, umowa pośrednictwa w odsprzedaży oraz umowa o uczestnictwo w systemie wymiany powinny być zawarte w formie pisemnej, chyba że odrębne przepisy przewidują inną szczególną formę. 2. Przedsiębiorca jest obowiązany niezwłocznie doręczyć dokument umowy konsumentowi. 3. Umowa powinna być sporządzona, zgodnie z wyborem konsumenta, w języku urzędowym państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym ma on miejsce zamieszkania lub którego jest obywatelem. Jeżeli w państwie tym obowiązuje więcej niż jeden język urzędowy, umowę sporządza się w jednym z tych języków, wybranym przez konsumenta. Umowa nie może być sporządzona w języku niebędącym językiem urzędowym Unii Europejskiej. Art. 17. 1. Umowa timeshare, umowa o długoterminowy produkt wakacyjny, umowa pośrednictwa w odsprzedaży oraz umowa o uczestnictwo w systemie wymiany powinny określać: 1) imię, nazwisko i adres konsumenta; 2) imię i nazwisko lub nazwę (firmę) przedsiębiorcy, oraz adres jego miejsca zamieszkania lub adres jego siedziby; 3) prawo i termin odstąpienia przez konsumenta od umowy zgodnie z przepisami art. 24 i art. 25; 4) zakaz żądania lub przyjmowania od konsumenta świadczeń, o którym mowa w art. 34; 5) miejsce i datę zawarcia umowy. 2. Postanowienia umowy, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, powinny być przez konsumenta odrębnie podpisane. Art. 18. 1. Informacje, o których mowa w art. 9, stanowią integralną część umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży oraz umowy o uczestnictwo w systemie wymiany. W przypadku gdy po przekazaniu konsumentowi tych informacji przedsiębiorca, zgodnie z art. 11, dokonał w nich zmian, zaznacza on w umowie, które informacje i w jaki sposób zostały przez niego zmienione. 2. Do umów, o których mowa w ust. 1, przedsiębiorca dołącza standardowy formularz odstąpienia od umowy, którego wzór określa załącznik nr 5 do ustawy. Przedsiębiorca podaje w formularzu swoje imię i nazwisko lub nazwę (firmę) oraz adres jego miejsca zamieszkania lub adres jego siedziby. Art. 19. Jeżeli konsument zawiera z przedsiębiorcą umowę przedwstępną, zobowiązującą do zawarcia umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, do umowy przedwstępnej przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio. Rozdział 4 Przepisy szczególne dla umowy timeshare oraz umowy o długoterminowy produkt wakacyjny Art. 20. W umowie timeshare można ustanowić na rzecz konsumenta prawo użytkowania. Do użytkowania nie stosuje się przepisów art. 254, art. 255, art. 259, art. 260 i art. 266 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Art. 21. 1. Wynagrodzenie należne przedsiębiorcy na podstawie umowy o długoterminowy produkt wakacyjny konsument uiszcza w rocznych, równych ratach. 2. Umowa o długoterminowy produkt wakacyjny może przewidywać prawo do dokonywania, nie wcześniej niż po upływie roku od dnia zawarcia umowy, waloryzacji rat, w celu utrzymania ich realnej wartości. Art. 22. 1. Przedsiębiorca jest obowiązany wezwać konsumenta będącego stroną umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji, co najmniej na 14 dni przed ustalonym terminem płatności, do zapłaty każdej kolejnej raty. 2. Konsument, którego nie wezwano do zapłaty zgodnie z ust. 1, do czasu otrzymania wezwania jest zwolniony z obowiązku uiszczania kolejnych rat; zachowuje jednak uprawnienia nabyte na podstawie umowy. Po upływie 30 dni od dnia, w którym powinien otrzymać wezwanie do zapłaty, może on wypowiedzieć umowę ze skutkiem natychmiastowym. 3. Konsument nie odpowiada za szkodę spowodowaną wypowiedzeniem umowy zgodnie z ust. 2. 4. Umowa nie może nakładać na konsumenta, na wypadek jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 2, obowiązków, które ograniczałyby prawo do takiego wypowiedzenia. Art. 23. 1. Konsument będący stroną umowy o długoterminowy produkt wakacyjny może wypowiedzieć umowę ze skutkiem natychmiastowym w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, o którym mowa w art. 22. 2. W przypadku gdy wezwanie, o którym mowa w art. 22, dotyczy zapłaty pierwszej należnej przedsiębiorcy raty, konsumentowi nie przysługuje prawo do wypowiedzenia umowy zgodnie z ust. 1. 3. Konsument nie odpowiada za szkodę spowodowaną wypowiedzeniem umowy zgodnie z ust. 1. 4. Umowa nie może nakładać na konsumenta, na wypadek jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 1, obowiązków, które ograniczałyby prawo do takiego wypowiedzenia. Art. 24. 1. Konsument jest obowiązany do poinformowania przedsiębiorcy, z którym zawarł umowę timeshare lub umowę o długoterminowy produkt wakacyjny, o zbyciu na rzecz innych konsumentów praw z takich umów, wskazując osoby nabywające te prawa. W przypadku niewykonania tego obowiązku konsument jest obowiązany do naprawienia wynikłej stąd szkody. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy zbycie praw, o których mowa w ust. 1, następuje w związku z umową pośrednictwa w odsprzedaży, będącej umową powiązaną. Rozdział 5 Odstąpienie od umowy przez konsumenta Art. 25. 1. Konsument ma prawo odstąpienia od umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży oraz umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, bez podania przyczyny, w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia lub od dnia doręczenia dokumentu umowy, jeżeli dzień ten następuje po dniu jej zawarcia. 2. Termin, o którym mowa w ust. 1, ulega wydłużeniu: 1) o rok - w przypadku gdy w dniu zawarcia umowy lub doręczenia dokumentu umowy przedsiębiorca nie przekazał konsumentowi, na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji, standardowego formularza odstąpienia od umowy, o którym mowa w art. 18 ust. 2; 2) o 3 miesiące - w przypadku gdy w dniu zawarcia umowy lub doręczenia dokumentu umowy przedsiębiorca nie przekazał konsumentowi, na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji, w sposób określony w art. 10 ust. 1, wszystkich informacji wymaganych zgodnie z art. 9. 3. W przypadku gdy przedsiębiorca przekazał konsumentowi: 1) przed upływem roku od dnia zawarcia umowy lub doręczenia dokumentu umowy, na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji, standardowy formularz odstąpienia od umowy, o którym mowa w art. 18 ust. 2 - termin odstąpienia od umowy upływa po 14 dniach od dnia jego otrzymania przez konsumenta; 2) przed upływem 3 miesięcy od dnia zawarcia umowy lub doręczenia dokumentu umowy, na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji, w sposób określony w art. 10 ust. 1, wszystkie informacje wymagane zgodnie z art. 9 - termin odstąpienia od umowy upływa po 14 dniach od dnia otrzymania tych informacji przez konsumenta. Art. 26. W przypadku jednoczesnego zawarcia przez konsumenta z tym samym przedsiębiorcą umowy timeshare i umowy o uczestnictwo w systemie wymiany: 1) bieg terminu odstąpienia zgodnie z przepisami art. 25 ust. 1 i 2 od umowy o uczestnictwo w systemie wymiany rozpoczyna się w dniu doręczenia konsumentowi dokumentu umowy timeshare; 2) przy ustalaniu terminu odstą