Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwojuz dnia 5 lutego 2014 r.w sprawie ramowych programów przeszkoleń dla członków załóg statków morskich 2)Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia postanowień dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy (Dz. Urz. UE L 323 z 03.12.2008, str. 33, z późn. zm.). Spis treści Treść rozporządzenia Załącznik nr 1 - Ramowe programy podstawowych przeszkoleń w zakresie bezpieczeństwa i ochrony Załącznik nr 2 - Ramowe programy przeszkoleń w zakresie bezpieczeństwa i ochrony Załącznik nr 3 - Ramowe programy dodatkowych przeszkoleń specjalistycznych Załącznik nr 4 - Objaśnienia Treść rozporządzenia Na podstawie art. 74 ust. 4 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. Nr 228, poz. 1368, z 2012 r. poz. 1068 oraz z 2013 r. poz. 852) zarządza się, co następuje: § 1. 1. Ramowe programy: 1) podstawowych przeszkoleń w zakresie bezpieczeństwa i ochrony - określa załącznik nr 1 do rozporządzenia, który obejmuje: a) ramowy program przeszkolenia w zakresie indywidualnych technik ratunkowych, b) ramowy program przeszkolenia w zakresie ochrony przeciwpożarowej - stopień podstawowy, c) ramowy program przeszkolenia w zakresie elementarnych zasad udzielania pierwszej pomocy medycznej, d) ramowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa własnego i odpowiedzialności wspólnej, e) ramowy program przeszkolenia w zakresie problematyki ochrony na statku; 2) przeszkoleń w zakresie bezpieczeństwa i ochrony - określa załącznik nr 2 do rozporządzenia, który obejmuje: a) ramowy program przeszkolenia w zakresie udzielania pierwszej pomocy medycznej, b) ramowy program przeszkolenia w zakresie sprawowania opieki medycznej nad chorym, c) ramowy program przeszkolenia w zakresie ochrony przeciwpożarowej - stopień wyższy, d) ramowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa dla członków załóg łodzi rybackich w żegludze krajowej, e) ramowy program przeszkolenia w celu uzyskania świadectwa ratownika, f) ramowy program przeszkolenia w celu uzyskania świadectwa starszego ratownika, g) ramowy program przeszkolenia w zakresie obsługi i wykorzystania ECDIS, h) ramowy program przeszkolenia dla członków załóg z przydzielonymi obowiązkami w zakresie ochrony, i) ramowy program przeszkolenia oficera ochrony statku, j) ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w zakresie indywidualnych technik ratunkowych, k) ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w zakresie ochrony przeciwpożarowej - stopień podstawowy, l) ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w zakresie ochrony przeciwpożarowej - stopień wyższy, m) ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w zakresie sprawowania opieki medycznej nad chorym, n) ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w celu uzyskania świadectwa ratownika, o) ramowy program przeszkolenia uaktualniającego w celu uzyskania świadectwa starszego ratownika. 2. Ramowe programy dodatkowych przeszkoleń specjalistycznych - określa załącznik nr 3 do rozporządzenia, który obejmuje: 1) ramowy program przeszkolenia w zakresie przewozu ładunków niebezpiecznych; 2) ramowy program przeszkolenia w zakresie eksploatacji zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych - stopień podstawowy; 3) ramowy program przeszkolenia w zakresie eksploatacji zbiornikowców do przewozu produktów naftowych oraz chemikaliów - stopień podstawowy; 4) ramowy program przeszkolenia w zakresie eksploatacji zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych - stopień wyższy; 5) ramowy program przeszkolenia w zakresie eksploatacji zbiornikowców do przewozu produktów naftowych - stopień wyższy; 6) ramowy program przeszkolenia w zakresie eksploatacji zbiornikowców do przewozu chemikaliów - stopień wyższy; 7) ramowy program przeszkolenia w zakresie zarządzania kryzysowego i zachowań ludzkich; 8) ramowy program przeszkolenia w zakresie kierowania tłumem; 9) ramowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa dla członków załóg bezpośrednio obsługujących pasażerów w pomieszczeniach pasażerskich; 10) ramowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa pasażerów i ładunku oraz szczelności kadłuba na statku pasażerskim typu ro-ro; 11) ramowy program przeszkolenia w zakresie wykorzystania radaru i ARPA na poziomie operacyjnym; 12) ramowy program przeszkolenia w zakresie wykorzystania radaru i ARPA na poziomie zarządzania; 13) ramowy program przeszkolenia w zakresie manewrowania dużymi statkami i statkami o nietypowych charakterystykach manewrowych; 14) ramowy program przeszkolenia w zakresie nautycznego dowodzenia statkiem; 15) ramowy program przeszkolenia w zakresie dowodzenia siłownią okrętową; 16) ramowy program przeszkolenia w zakresie współpracy ze służbami SAR; 17) ramowy program przeszkolenia w zakresie znajomości Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczną eksploatacją statków i zapobieganiem zanieczyszczaniu; 18) ramowy program przeszkolenia w zakresie obsługi siłowni o napędzie innym niż tłokowy silnik spalinowy; 19) ramowy program przeszkolenia w zakresie obsługi i konserwacji układów zasilania o napięciu przekraczającym 1 kV. 3. Ramowe programy przeszkoleń GMDSS określają przepisy w sprawie świadectw operatora urządzeń radiowych. 4. Objaśnienia symboli i skrótów stosowanych w ramowych programach przeszkoleń, o których mowa w ust. 1-3, zawiera załącznik nr 4 do rozporządzenia. § 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.3)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone pkt 8.1-8.26, 8.29, 8.33 oraz 9.1-9.5 załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 13 lipca 2005 r. w sprawie programów szkoleń i wymagań egzaminacyjnych w zakresie kwalifikacji zawodowych marynarzy (Dz. U. Nr 173, poz. 1445, z 2009 r. Nr 44, poz. 355 oraz z 2010 r. Nr 55, poz. 334), które zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. Nr 228, poz. 1368, z 2012 r. poz. 1068 oraz z 2013 r. poz. 852) utraciło moc z dniem 26 lipca 2013 r. 2) Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia postanowień dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy (Dz. Urz. UE L 323 z 03.12.2008, str. 33, z późn. zm.). 3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone pkt 8.1-8.26, 8.29, 8.33 oraz 9.1-9.5 załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 13 lipca 2005 r. w sprawie programów szkoleń i wymagań egzaminacyjnych w zakresie kwalifikacji zawodowych marynarzy (Dz. U. Nr 173, poz. 1445, z 2009 r. Nr 44, poz. 355 oraz z 2010 r. Nr 55, poz. 334), które zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. Nr 228, poz. 1368, z 2012 r. poz. 1068 oraz z 2013 r. poz. 852) utraciło moc z dniem 26 lipca 2013 r. Załącznik nr 1 - Ramowe programy podstawowych przeszkoleń w zakresie bezpieczeństwa i ochrony 1. Ramowy program przeszkolenia w zakresie indywidualnych technik ratunkowych Lp. Treści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1.1. Przeszkolenie: PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE INDYWIDUALNYCH TECHNIK RATUNKOWYCH* Zakres przeszkolenia: stopień podstawowy Forma zajęć: W C L S ∑ Liczba godzin: 14 6 20 * Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.19. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia). I. Program przeszkolenia Lp. Treści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1 Wprowadzenie: 1 1 1. Rodzaje zagrożeń życia na morzu. 2. Sygnały wzywania pomocy na morzu według MPDM. 3. Organizacja ratownictwa życia na morzu w Polsce i na świecie. 2 Wyposażenie ratunkowe statków: 6 1 7 1. Indywidualne i zbiorowe środki ratunkowe: 1) pasy ratunkowe - konstrukcja, wyposażenie, zasady użycia; 2) koła ratunkowe - konstrukcja, rozmieszczenie na statku, zasady użycia; 3) kombinezony ratunkowe i środki ochrony cieplnej, konstrukcja, zasady użycia; 4) łodzie ratunkowe - otwarte, zakryte, specjalne - wyposażone w system gazoszczelny i zraszania, wodowane w systemie zrzutowym, ratownicze - konstrukcja i wyposażenie, żurawiki łodziowe, konstrukcja i zasady działania; 5) pneumatyczne tratwy ratunkowe - konstrukcja, wyposażenie, rozmieszczenie, zamocowanie; 6) sposoby wodowania tratw ratunkowych, wodowanie przy pomocy pochylni i żurawików, zwalniaki hydrostatyczne; 7) morskie systemy ewakuacyjne, konstrukcja, zasady działania. 2. Radiowe środki wzywania pomocy: 1) częstotliwości i sygnały wzywania pomocy przez radiostację (w tym radiotelefon UKF); 2) formułowanie i nadawanie komunikatów o niebezpieczeństwie w języku polskim i angielskim; 3) obsługa radiotelefonu UKF; 4) radiopławy EPIRB - konstrukcja, zasady działania, sposób użycia; 5) transponder radarowy i transponder AIS - konstrukcja, zasady działania, sposób użycia. 3 Techniki ewakuacji ludzi ze statku: 3 3 1. Zasady ogólne: 1) zarządzenie alarmu, podział funkcji w trakcie alarmu, wyposażenie osobiste; 2) drogi dojścia do zbiorowych środków ratunkowych, opuszczenie statku w czasie pożaru lub wycieku oleju na powierzchnię morza. 2. Ewakuacja przy pomocy łodzi ratunkowej - opuszczenie łodzi na wodę. 3. Ewakuacja przy pomocy pneumatycznej tratwy ratunkowej: 1) wodowanie pneumatycznej tratwy ratunkowej; 2) wejście do pneumatycznej tratwy ratunkowej; 3) pobyt w pneumatycznej tratwie ratunkowej. 4. Ewakuacja załogi na łódź ratowniczą innego statku. 4 Techniki ratowania rozbitków z powierzchni morza (w tym ze zbiorowych środków ratunkowych): 2 2 1. Zasady przeżycia, zachowanie się w oczekiwaniu na pomoc, alarm „człowiek za burtą” - omówienie organizacji manewrów. 2. Manewry statku i łodzi ratowniczej. 3. Ratowanie przez inny statek - wykorzystanie sprzętu statkowego, elementy IAMSAR. 4. Ratowanie przez łódź ratowniczą. 5. Typowe błędy popełniane w trakcie ewakuacji i ratowania ludzi na morzu - na podstawie orzecznictwa lub raportów instytucji badających wypadki morskie (izby morskie; Państwowa Komisja Badania Wypadków Morskich). 5 Ewakuacja załogi statku przez śmigłowiec: 2 2 1. Przygotowanie statku do ewakuacji załogi: 1) naprowadzenie śmigłowca; 2) sposoby komunikacji; 3) zasady bezpieczeństwa w trakcie akcji ewakuacyjnej. 2. Rodzaje urządzeń ratowniczych stosowanych w akcjach ewakuacyjnych (demonstracja eksploatacji urządzeń ratowniczych). 3. Organizacja i przebieg akcji ewakuacyjnej. 4. Ratowanie rozbitków znajdujących się w zbiorowych środkach ratunkowych i na powierzchni morza. 6 Ćwiczenia na basenie lub wodach otwartych: 3 3 1. Ćwiczenia z indywidualnymi środkami ratunkowymi: 1) zakładanie pasa ratunkowego i prawidłowy skok w pasie ratunkowym do wody z małej wysokości i z wysokości co najmniej 2,5 m; 2) posługiwanie się kołem ratunkowym w wodzie; 3) metoda wciągania rozbitka do wnętrza łodzi ratunkowej. 2. Ćwiczenia z pneumatyczną tratwą ratunkową: 1) wchodzenie na przewróconą pneumatyczną tratwę ratunkową; 2) odwracanie przewróconej pneumatycznej tratwy ratunkowej; 3) samodzielne wejście do pneumatycznej tratwy ratunkowej z wody; 4) metody wciągania do pneumatycznej tratwy ratunkowej osoby nieprzytomnej; 5) skok do pneumatycznej tratwy ratunkowej; 6) zbiorowa ewakuacja do pneumatycznej tratwy ratunkowej metodami ze statku i z wody z uwzględnieniem następujących elementów: a) wyznaczenie dowódcy pneumatycznej tratwy ratunkowej, b) wyznaczenie dwóch osób „nieprzytomnych”, c) holowanie „nieprzytomnych” do pneumatycznej tratwy ratunkowej, d) wejście wyznaczonych osób do pneumatycznej tratwy ratunkowej, e) wciągnięcie „nieprzytomnych” i wejście pozostałych osób, zajęcie miejsc w pneumatycznej tratwie ratunkowej; 7) umiejętność użycia dryfkotwy; 8) umiejętność obsługi wyposażenia pneumatycznej tratwy ratunkowej; 9) umiejętność podejmowania czynności zwiększających szansę przetrwania. 3. Zakładanie pętli ratunkowej w wodzie. 4. Ćwiczenia z termoizolacyjnymi kombinezonami ratunkowymi różnych typów. 7 Pirotechniczne środki sygnałowe: 2 2 1. Omówienie i demonstrowanie zasad działania i bezpiecznego użycia: 1) pławki świetlno-dymnej „człowiek za burtą”; 2) pławki pomarańczowej; 3) rakiety spadochronowej; 4) pochodni czerwonej; 5) wyrzutni linki ratunkowej, z uwzględnieniem wymiany spłonki. 2. Demonstracja przez instruktora pirotechnicznych środków sygnałowych. Razem 14 6 20 II. Wymagania wstępne Brak. W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej. III. Wiedza Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia. IV. Umiejętności Rozróżnianie rodzajów zagrożeń, które mogą wystąpić na statku, lokalizowanie i używanie środków ratunkowych znajdujących się na statku, posługiwanie się pirotechnicznymi środkami sygnałowymi, obsługiwanie radiowych środków wzywania pomocy, zachowywanie się w sytuacjach, takich jak: - opuszczanie statku, - przebywanie w tratwie ratunkowej i łodzi ratunkowej, - przebywanie w wodzie. 2. Ramowy program przeszkolenia w zakresie ochrony przeciwpożarowej - stopień podstawowy Lp. Treści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1.2. Przeszkolenie: PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ* Zakres przeszkolenia: stopień podstawowy Forma zajęć: W C L S ∑ Liczba godzin: 6,5 9,5 16 * Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.20. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia). I. Program przeszkolenia Lp. Treści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1 Wprowadzenie: 0,5 0,5 1. Program kursu. 2. Bezpieczeństwo podczas ćwiczeń. 3. Ogólne wymagania techniczne statku i obowiązki załogi w zakresie prewencji i walki z pożarem. 2 Teoria pożaru: 1,5 1,5 1. Zjawiska fizyczne i reakcje chemiczne spalania. 2. Charakterystyka pożaru, warunki powstania i rozwoju pożaru. 3. Właściwości materiałów palnych. 3 Przyczyny pożarów na statkach. 0,5 0,5 4 Zapobieganie pożarom na statkach: 0,5 0,5 1. Ogólne zasady zapobiegania pożarom. 2. Procedura ogólna podczas operacji pożarowo niebezpiecznych. 3. Konstrukcyjna ochrona przeciwpożarowa. 5 Wykrywanie pożarów: 0,5 0,5 1 1. Stałe instalacje wykrywcze i alarmowe pożaru. 2. Systemy wykrywania dymu metodą próbkowania. 3. Sygnalizacja ostrzegawcza. 6 Budowa, użytkowanie i rozmieszczenie sprzętu pożarniczego: 0,5 2 2,5 1. Rodzaje gaśnic i koce gaśnicze. 2. Gaśnice przewoźne i ich rodzaje. 3. Sprzęt do wytwarzania piany. 4. Sprzęt i armatura wodna. 5. Aparaty oddechowe i ucieczkowe. 6. Wyposażenia strażackie. 7. Sprzęt ratowniczy i reanimacyjny. 7 Budowa i użytkowanie stałych instalacji gaśniczych: 0,5 2 2,5 1. Instalacje wodno-hydrantowe. 2. Automatyczne instalacje tryskaczowe. 3. Instalacje zraszające i mgłowe. 4. Instalacje pianowe. 5. Instalacje gazowe. 6. Instalacje proszkowe. 7. Instalacje równoznaczne do CO2. 8. Instalacje gazu obojętnego. 8 Organizacja walki z pożarem na statku: 1 1 2 1. Alarmy pożarowe. 2. Rozkłady alarmowe. 3. Zadania indywidualne. 4. Plan ochrony przeciwpożarowej. 5. Środki łączności. 6. Procedury walki z pożarem. 7. Procedury bezpieczeństwa. 8. Ćwiczenia pożarowe. 9. Dozór pożarowy. 10. Szkolenie przeciwpożarowe i książka bezpieczeństwa pożarowego. 9 Techniki walki z pożarem: 0,5 0,5 1. Grupy pożarów i metody gaszenia. 2. Postępowanie po zauważeniu pożaru. 3. Natarcie i osłona przy użyciu stałych instalacji gaśniczych. 4. Zagrożenia podczas walki z pożarem i zasady bezpieczeństwa. 10 Środki gaśnicze: 0,5 0,5 1. Woda. 2. CO2. 3. Piana gaśnicza (środki pianotwórcze). 4. Czyste chlorowęglowodory. 5. Aerozole. 6. Test - dobór środków gaśniczych. 11 Ćwiczenia poligonowe: 4 4 1. Pomiar (demonstracja) temperatury zapłonu. 2. Gaszenie małych pożarów przy użyciu gaśnic: proszkowych, pianowych, CO2 i wodnych. 3. Gaszenie dużych pożarów przy użyciu różnych strumieni wody i piany. 4. Przejście przez przestrzeń wypełnioną pianą lekką. 5. Użycie sprzętu ratowniczego i gaśniczego oraz utrzymywanie łączności w komorze dymowej w czasie ćwiczeń przy użyciu aparatów oddechowych. 6. Akcja ratowniczo-gaśnicza w warunkach rozległego pożaru w maszynowni lub pomieszczeniu mieszkalnym przy użyciu aparatów oddechowych, środków łączności oraz sprzętu i instalacji gaśniczych. Razem 6,5 9,5 16 II. Wymagania wstępne Brak. W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej. III. Wiedza Zagadnienia w zakresie podanym w treściach przeszkolenia. IV. Umiejętności Właściwie używanie sprzętu pożarniczego do walki z pożarem, w tym: aparatów oddechowych, w zależności od rodzaju pożaru i ilości zaangażowanych osób, stosowanie procedur bezpieczeństwa własnego i statku oraz reagowanie na zagrożenie pożarem, wykorzystywanie sprzętu przenośnego do walki z pożarem na statku. 3. Ramowy program przeszkolenia w zakresie elementarnych zasad udzielania pierwszej pomocy medycznej Lp. Treści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1.3. Przeszkolenie: PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE ELEMENTARNYCH ZASAD UDZIELANIA PIERWSZEJ POMOCY MEDYCZNEJ* Zakres przeszkolenia: stopień podstawowy Forma zajęć: W C L S ∑ Liczba godzin: 5,5 5,5 11 * Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.13. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia). I. Program przeszkolenia Lp. Treści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1 Wiadomości wstępne, podstawy prawne. 0,5 0,5 2 Podstawy anatomii i fizjologii człowieka istotne w udzielaniu pierwszej pomocy medycznej i ratowaniu życia. 1 1 3 Rodzaje pozycji (ułożenia) poszkodowanego konieczne do prawidłowego udzielenia pierwszej pomocy medycznej. 0,5 0,5 1 4 Postępowanie w przypadku utraty przytomności. 0,5 1 1,5 5 Reanimacja. 0,5 1,5 2 6 Postępowanie w przypadku krwawienia. 0,5 1 1,5 7 Opanowanie szoków. 0,5 0,5 1 8 Postępowanie w przypadku zwęglenia, oparzeń (w tym chemikaliami) i porażenia prądem. Stopnie i rodzaje oparzeń. 1 1 9 Ratowanie i przygotowanie poszkodowanego do transportu. 0,5 1 1,5 Razem 5,5 5,5 11 II. Wymagania wstępne Brak. W wyniku przeszkolenia osoba szkolona powinna nabyć wiedzę i umiejętności określone poniżej. III. Wiedza W zakresie zagadnień podanym w treściach przeszkolenia. IV. Umiejętności Podejmowanie działań w zakresie udzielania pierwszej pomocy zawartych w programie szkolenia, a w szczególności: rozpoznanie zatrzymania krążenia, przeprowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowej dorosłego, ułożenie poszkodowanego w pozycji bezpiecznej, zatamowanie krwawienia, rozpoznanie i unieruchomienie złamania, zabezpieczenie poszkodowanego w szoku pourazowym, udzielenie pierwszej pomocy przy oparzeniach. 4. Ramowy program przeszkolenia w zakresie bezpieczeństwa własnego i odpowiedzialności wspólnej Lp. Treści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1.4. Przeszkolenie: PRZESZKOLENIE W ZAKRESIE BEZPIECZEŃSTWA WŁASNEGO I ODPOWEDZIALNOŚCI WSPÓLNEJ* Zakres przeszkolenia: stopień podstawowy Forma zajęć: W C L S ∑ Liczba godzin: 18 2,5 20,5 * Program przeszkolenia jest oparty na kursie modelowym IMO 1.21. Przeszkolenie kończy się zaliczeniem w formie testu (wykłady) i demonstracji umiejętności (ćwiczenia). I. Program przeszkolenia Lp. Treści przeszkolenia Liczba godzin W C L S ∑ 1 Wprowadzenie, materiały źródłowe, omówienie dokumentów, przepisy międzynarodowe: 0,5 0,5 1. Konwencja STCW. 2. Konwencja SOLAS (w szczególności rozdział IX - kodeks ISM, rozdział X - kodeks ISPS). 3. Konwencje MOP (w szczególności konwencja MLC). 4. Kodeks IMDG. 5. Konwencja MARPOL. 2 Rodzaje zagrożeń na statku: 1 1 1. Kolizja. 2. Pożar. 3. Mielizna. 4. Uszkodzenie kadłuba. 5. Ładunek niebezpieczny. 6. Pasażerowie „na gapę”. 7. Piraci. 8. Pasażer jako „ładunek specjalny”. 9. Terroryzm. 10. Inne. 3 Znajomość statkowych planów alarmowych. Oznakowanie i umiejętność korzystania z planów alarmowych. 0,5 0,5 1 4 Sygnały alarmowe i znajomość obowiązków przyporządkowanych rozkładem alarmowym. 1 1 5 Sposoby prewencji zagrożeń wymienionych w lp. 2. 1 1 6 Znajomość: 1 1 1. Dróg ewakuacji - zewnętrznych i wewnętrznych. 2. Systemów alarmowych. 7 Rozlewy na morzu jako efekt: 1 1 1. Kolizj