Obwieszczenie Ministra Zdrowiaz dnia 13 kwietnia 2015 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie specjalizacji iuzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Rozporządzenie MInistra Zdrowia z dnia 16 kwietnia 2004 r. w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych Załącznik nr 1 - Wykaz specjalności, w których diagnosta laboratoryjny posiadający odpowiednią specjalizację i stopnia może uzyskać tytuł specjalisty w określonej dziedzinie po odbyciu specjalizacji zgodnie z programem uzupełniającym Załącznik nr 2 - Załącznik nr 3 - Wniosek o rozpoczęcie specjalizacji (wzór) Załącznik nr 4 - Karta specjalizacji (wzór) Załącznik nr 5 - Kody specjalizacji Załącznik nr 5a - Oświadczenie członka zespołu egzaminacyjnego (wzór) Załącznik nr 6 - Załącznik nr 7 - Dyplom (wzór) Treść obwieszczenia 1. Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 i Nr 232, poz. 1378) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 kwietnia 2004 r. w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych (Dz. U. Nr 126, poz. 1319), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych: 1) rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 24 czerwca 2006 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych (Dz. U. Nr 109, poz. 754); 2) rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2009 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych (Dz. U. Nr 62, poz. 516); 3) rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 20 grudnia 2013 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 20). 2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje: 1) § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 czerwca 2006 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych (Dz. U. Nr 109, poz. 754), który stanowi: „ § 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ; 2) § 2-5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych (Dz. U. Nr 62, poz. 516), które stanowią: „ § 2. 1. Osoby, które zakończyły specjalizację i nie złożyły egzaminu państwowego do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, powinny złożyć dokumenty w celu przystąpienia do Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego Diagnostów Laboratoryjnych, zwanego dalej „PESDL”, do dnia 15 stycznia 2010 r. 2. Osoby, które zakończyły specjalizację i nie złożyły egzaminu państwowego do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, mogą przystąpić do PESDL do dnia 31 maja 2012 r. 3. Do osób, które przystępowały do egzaminu państwowego i nie złożyły tego egzaminu do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia w całości albo w części albo zrezygnowały z udziału w egzaminie państwowym w całości albo w jego części, stosuje się przepisy rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem. Postępowania w sprawie dopuszczenia do egzaminu państwowego w kolejnym terminie umarza się. 4. Wnioski o dopuszczenie do egzaminu państwowego złożone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia uznaje się za wnioski o dopuszczenie do PESDL. 5. Opłaty za egzamin państwowy wniesione przez osoby, o których mowa w ust. 1-3 rozporządzenia, są opłatami za PESDL. 6. Termin, o którym mowa w § 30 ust. 1 rozporządzenia wymienionego w § 1, dla diagnostów laboratoryjnych, którzy potwierdzili odbycie specjalizacji w karcie specjalizacji, biegnie od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. § 3. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia, na podstawie opinii zespołu, o którym mowa w § 38 ust. 2 rozporządzenia wymienionego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, może uznać dotychczasowe doświadczenie zawodowe i dorobek naukowy diagnosty laboratoryjnego za równoważny ze zrealizowaniem programu właściwej specjalizacji i podjąć decyzję o dopuszczeniu go do PESDL. 2. Termin, miejsce i formę PESDL, o którym mowa w ust. 1, określa Dyrektor Centrum Egzaminów Medycznych w porozumieniu z przewodniczącym Państwowej Komisji Egzaminacyjnej, o którym mowa w § 25 ust. 4 rozporządzenia wymienionego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem. 3. Dopuszczenie diagnosty laboratoryjnego do PESDL w trybie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić: 1) w dziedzinach specjalizacji, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1-12 rozporządzenia wymienionego w § 1 - w terminie do dnia 31 grudnia 2010 r.; 2) w dziedzinie specjalizacji, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia wymienionego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem - w terminie do dnia 31 grudnia 2011 r. § 4. 1. Rejestr wydanych zaświadczeń, o którym mowa w § 32 rozporządzenia wymienionego w § 1, staje się rejestrem w rozumieniu § 32 rozporządzenia wymienionego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem. 2. Programy specjalizacji opracowane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zachowują moc do dnia opracowania nowych programów specjalizacji. 3. Karty specjalizacji wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia prowadzi się na zasadach dotychczasowych. § 5. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem § 1 pkt 4-18, 20 i 21, które wchodzą w życie z dniem 1 czerwca 2009 r. ” ; 3) § 2-8 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 grudnia 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 20), które stanowią: „ § 2. 1. Programy specjalizacji obowiązujące w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zachowują ważność do dnia wejścia w życie nowych programów specjalizacji. 2. Diagności laboratoryjni, którzy rozpoczęli specjalizację na podstawie programów obowiązujących w dniu wejścia w życie rozporządzenia, odbywają specjalizację na podstawie tych programów specjalizacji. § 3. Diagnosta laboratoryjny, który przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia ukończył szkolenie specjalizacyjne w danej dziedzinie albo uzyskał decyzję, o której mowa w § 38 ust. 1 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, i do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia nie uzyskał tytułu specjalisty, może przystąpić do Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego Diagnostów Laboratoryjnych w danej dziedzinie, w której rozpoczął specjalizację, zgodnie z przepisami § 23-31 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem. § 4. Przepisy § 30 ust. 5 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, stosuje się w zakresie części Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego Diagnostów Laboratoryjnych, złożonej po dniu 1 czerwca 2014 r. § 5. 1. Wnioski o rozpoczęcie specjalizacji złożone zgodnie z wzorem obowiązującym do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zachowują ważność. 2. Karty specjalizacji wydane według wzoru obowiązującego do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zachowują ważność. § 6. W dziedzinach specjalizacji: laboratoryjna genetyka sądowa i laboratoryjna toksykologia sądowa wnioski o dopuszczenie diagnosty laboratoryjnego do egzaminu w trybie, o którym mowa w § 38-40 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, można składać do dnia 31 grudnia 2015 r. § 7. Do Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego Diagnostów Laboratoryjnych, który odbywać się będzie w okresie od dnia 15 kwietnia 2014 r. do dnia 31 maja 2014 r., stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że termin składania dokumentów, o których mowa w § 23 ust. 5 rozporządzenia zmienianego w § 1 niniejszego rozporządzenia, w brzmieniu dotychczasowym, upływa z dniem 31 stycznia 2014 r. § 8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) § 3 i 7, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia; 2) § 1 pkt 1 i 32 oraz załącznika nr 3 do rozporządzenia, które wchodzą w życie z dniem 16 czerwca 2014 r. ” . Załącznik - Rozporządzenie MInistra Zdrowia z dnia 16 kwietnia 2004 r. w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych1)Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 września 2014 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. poz. 1268). Na podstawie art. 30c ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1384 i 1491) zarządza się, co następuje: § 1. Rozporządzenie określa: 1) wykaz dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, w których można odbywać specjalizację; 2) sposób i tryb dokonywania wpisu na listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia staży kierunkowych; 3) sposób opracowania i zakres programu specjalizacji; 4) sposób i tryb przeprowadzania oraz odbywania specjalizacji; 5) sposób i tryb składania egzaminu państwowego; 6) szczegółowe warunki i sposób sprawowania nadzoru nad realizacją specjalizacji; 7) sposób ustalania opłat za specjalizację i egzamin państwowy. § 2. 12)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 grudnia 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 20), które weszło w życie z dniem 22 stycznia 2014 r.; wszedł w życie z dniem 16 czerwca 2014 r.. Określa się wykaz dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, w których diagnosta laboratoryjny może odbywać specjalizację, oraz staż pracy w medycznym laboratorium diagnostycznym lub w innej jednostce właściwej dla danej dziedziny, niezbędny do przystąpienia do danej specjalizacji: 1) laboratoryjna diagnostyka medyczna - 2 lata; 2) laboratoryjna genetyka medyczna - 2 lata; 3) laboratoryjna immunologia medyczna - 2 lata; 4) mikrobiologia medyczna - 2 lata; 5) laboratoryjna transfuzjologia medyczna - 2 lata; 6) laboratoryjna toksykologia medyczna - 2 lata; 7) zdrowie publiczne - 2 lata; 8) zdrowie środowiskowe - 2 lata; 9) laboratoryjna hematologia medyczna - 2 lata; 10) cytomorfologia medyczna - 2 lata; 11) laboratoryjna parazytologia medyczna - 2 lata; 12) epidemiologia - 2 lata; 13) laboratoryjna genetyka sądowa - 2 lata; 14) laboratoryjna toksykologia sądowa - 2 lata. 2. Specjalizacja jest jednostopniowa. 3. W tym samym czasie diagnosta laboratoryjny może odbywać tylko jedną specjalizację. 4. Podstawowy staż specjalizacyjny i staże kierunkowe w zakresie specjalizacji ze zdrowia publicznego i zdrowia środowiskowego diagnosta laboratoryjny odbywa poza medycznym laboratorium diagnostycznym, w jednostkach, które zapewniają możliwość zrealizowania podstawowego stażu specjalizacyjnego i staży kierunkowych. § 3. 1. Diagnosta laboratoryjny odbywa specjalizację na podstawie programu specjalizacji opracowanego odrębnie dla każdej specjalizacji. 2. Program specjalizacji zawiera: 1) założenia organizacyjno-programowe kształcenia specjalizacyjnego, w szczególności zawierające: a) cele kształcenia, b) uzyskane kompetencje zawodowe; 2) czas trwania specjalizacji nie krótszy niż 3 lata, z wyjątkiem specjalizacji ze zdrowia publicznego, której czas trwania nie może być krótszy niż 4 lata, a w przypadku diagnostów laboratoryjnych posiadających specjalizację I stopnia - nie krótszy niż 2 lata; 3) szczegółowy zakres wymaganej wiedzy teoretycznej i wykaz umiejętności praktycznych będących przedmiotem kształcenia specjalizacyjnego w ramach określonej specjalności, w szczególności z uwzględnieniem w każdej specjalności podstaw organizacji i zarządzania jednostkami ochrony zdrowia; 43)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.) czas trwania podstawowego stażu specjalizacyjnego, na który składa się czas pracy w laboratorium lub innej jednostce właściwej dla danej dziedziny specjalizacji oraz czas trwania kursów specjalizacyjnych i staży kierunkowych; 5) moduły specjalizacji oraz formy i metody kształcenia stosowane w ramach modułów, w tym: a4)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.) kursy specjalizacyjne obejmujące szczegółowy zakres wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych będących przedmiotem kursu, zwane dalej „kursami”, oraz ich wymiar godzinowy, b) staże kierunkowe, obejmujące określony zakres wymaganych umiejętności praktycznych będących przedmiotem stażu kierunkowego, oraz miejsce, czas trwania i sposób zaliczenia poszczególnych staży kierunkowych; 6) formy i metody samokształcenia, w tym przygotowanie opracowań teoretycznych, pracy poglądowej lub pracy oryginalnej, której temat odpowiada programowi danej specjalizacji; 7) metody oceny wiedzy teoretycznej i nabytych umiejętności praktycznych, w tym: a) kolokwium z zakresu wiedzy teoretycznej objętej programem danego modułu, b) sprawdzian z zakresu określonego programem kursu, c) kolokwium z zakresu wiedzy teoretycznej i sprawdzian umiejętności praktycznych objętych programem stażu kierunkowego, d) ocenę złożonych opracowań teoretycznych, pracy poglądowej lub pracy oryginalnej; 8) sposób wykazania się znajomością jednego z następujących języków obcych: angielskiego, francuskiego, niemieckiego, hiszpańskiego lub rosyjskiego, w stopniu umożliwiającym: a) rozumienie tekstu pisanego, w szczególności literatury fachowej, b) porozumiewanie się z pacjentami, diagnostami laboratoryjnymi i przedstawicielami innych zawodów medycznych; 9) standardy kształcenia uwzględniające dane dotyczące: a) liczby i kwalifikacji kadry dydaktycznej, w tym opiekuna stażu kierunkowego, b5)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych (Dz. U. Nr 62, poz. 516), które weszło w życie z dniem 6 maja 2009 r.) bazy dydaktycznej do realizacji programu kursów, podstawowego stażu specjalizacyjnego i staży kierunkowych, a w przypadku specjalizacji ze zdrowia publicznego lub zdrowia środowiskowego - określenie ośrodków kształcenia diagnostów laboratoryjnych w zakresie zdrowia publicznego i zdrowia środowiskowego, c) sposobu realizacji programu specjalizacji, w tym oceny wiedzy i umiejętności praktycznych, d) wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia; 10) zakres egzaminu państwowego, obejmującego wiedzę teoretyczną i umiejętności praktyczne określone w programie specjalizacji. 3. Diagnosta laboratoryjny, posiadający odpowiednią specjalizację I stopnia uzyskaną na podstawie dotychczasowych przepisów, odbywa specjalizację według programu uzupełniającego, który jest dostosowany do zakresu wiedzy teoretycznej i umiejętności objętych programem specjalizacji I stopnia i zawiera elementy, o których mowa w ust. 2. 46)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 czerwca 2006 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych (Dz. U. Nr 109, poz. 754), które weszło w życie z dniem 13 lipca 2006 r.. Specjalności, w których diagnosta laboratoryjny posiadający odpowiednią specjalizację I stopnia, uzyskaną na podstawie dotychczasowych przepisów, może uzyskać tytuł specjalisty w określonej dziedzinie po odbyciu specjalizacji zgodnie z programem, o którym mowa w ust. 3, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. § 4. 1. Program specjalizacji i program uzupełniający, zwane dalej „programem specjalizacji”, opracowuje zespół ekspertów powołany przez ministra właściwego do spraw zdrowia. 27)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.. W skład zespołu ekspertów, o którym mowa w ust. 1, powołuje się: 1) konsultanta krajowego w dziedzinie właściwej dla danej specjalizacji lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta krajowego, jako przewodniczącego; 2) dwie osoby będące przedstawicielami konsultanta krajowego w dziedzinie właściwej dla danej specjalizacji lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta krajowego, posiadające tytuł specjalisty w dziedzinie właściwej dla danej specjalizacji i legitymujące się dorobkiem naukowym i zawodowym w tej dziedzinie; 3) dwie osoby wskazane przez Krajową Radę Diagnostów Laboratoryjnych posiadające tytuł specjalisty w dziedzinie właściwej dla danej specjalizacji i legitymujące się dorobkiem naukowym i zawodowym w tej dziedzinie; 4) dwie osoby wskazane przez zarząd towarzystwa naukowego właściwego dla danej specjalizacji posiadające tytuł specjalisty w danej dziedzinie oraz legitymujące się dorobkiem naukowym i zawodowym w tej dziedzinie; 5) przedstawiciela Centrum. 3. (uchylony).8)Przez § 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2. 49)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.. Opracowany przez zespół ekspertów program specjalizacji, po zredagowaniu przez Centrum, zatwierdza minister właściwy do spraw zdrowia. 5. Centrum podaje do publicznej wiadomości zatwierdzone programy specjalizacji w formie publikacji oraz informacji na stronie internetowej Centrum. 6. Program specjalizacji weryfikuje się przynajmniej raz na 5 lat z zachowaniem sposobu postępowania przewidzianego dla jego opracowania. 7. Jednostką koordynującą realizację zadań związanych z opracowaniem programu specjalizacji jest Centrum. 8. Koszty opracowania programu specjalizacji są finansowane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia. § 5. 1. Staż kierunkowy, o którym mowa w § 3 ust. 2 pkt 5 lit. b, mogą prowadzić podmioty, które uzyskały wpis na listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia staży kierunkowych, zwaną dalej „listą”, prowadzoną przez ministra właściwego do spraw zdrowia, jeżeli: 1) są jednostkami, których działalność odpowiada profilowi prowadzonej specjalizacji; 2) zapewniają kadrę i bazę dydaktyczną do realizacji programu stażu kierunkowego dostosowaną do liczby osób odbywających specjalizację, a w szczególności: a) zapewniają pełnienie obowiązków opiekuna stażu kierunkowego przez osobę posiadającą tytuł specjalisty w danej dziedzinie, a w odniesieniu do nowych specjalności oraz zdrowia publicznego - przez osobę, która posiada stopień naukowy doktora i prowadzi działalność naukową i badawczą w zakresie tej specjalności, b) zapewniają specjalistyczną aparaturę i sprzęt niezbędny do realizacji programu specjalizacji, c) udzielają świadczeń w zakresie i w liczbie określonych programem specjalizacji. 210)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.. Wniosek o wpis na listę zawierający informacje, o których mowa w ust. 1, jest składany do wojewody właściwego ze względu na siedzibę podmiotu ubiegającego się o wpis na listę. 3. Wzór wniosku, o którym mowa w ust. 2, opracowuje Centrum i podaje do publicznej wiadomości na swojej stronie internetowej. 411)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.. Wojewoda po sprawdzeniu formalnym wniosku, o którym mowa w ust. 2, oraz po uzyskaniu opinii konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie właściwej dla danej specjalizacji w zakresie możliwości prowadzenia stażu kierunkowego przez podmiot ubiegający się o wpis na listę przesyła dokumenty do Centrum. 5. Centrum przekazuje wniosek zespołowi ekspertów, o którym mowa w art. 30b ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej, zwanej dalej „us