Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 16 grudnia 2015 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie żeglugi i portów morskich Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 2 - Organizacja ochrony żeglugi i portów Rozdział 3 - Ochrona statku Rozdział 4 - Ochrona portu i obiektu portowego Rozdział 5 - Opłaty Rozdział 6 - Poziomy ochrony żeglugi i portów Rozdział 7 - Weryfikacja ochrony żeglugi i portów Rozdział 8 - Kontrola osób, bagażu i ładunku Rozdział 9 - Wejście do portu oraz deklaracja ochrony Rozdział 10 - Szkolenia w zakresie ochrony żeglugi i portów Rozdział 11 - Uznana organizacja ochrony Rozdział 12 - Finansowanie ochrony żeglugi i portów Rozdział 13 - Kary pieniężne Rozdział 14 - Zmiany w przepisach obowiązujących Rozdział 15 - Przepisy przejściowe i końcowe Załącznik nr 1 - Elementy oceny stanu ochrony portu Załącznik nr 2 - Elementy planu ochrony portu Załącznik nr 3 - Opłaty Załącznik nr 4 - Kryteria, które powinna spełniać organizacja ubiegająca się o upoważnienie Załącznik nr 5 - Dokumenty, które powinna przedstawić organizacja ubiegająca się o upoważnienie Treść obwieszczenia 1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1484 i 1890) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich (Dz. U. Nr 171, poz. 1055), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych: 1) ustawą z dnia 21 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy o urzędzie Ministra Obrony Narodowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 852), 2) ustawą z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1320) oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 16 grudnia 2015 r. 2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje: 1) art. 67-69 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich (Dz. U. Nr 171, poz. 1055), które stanowią: „ Art. 67. W ustawie z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1502, z późn. zm.a)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 170, poz. 1652, z 2004 r. Nr 6, poz. 41, Nr 93, poz. 895 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 203, poz. 1683, z 2006 r. Nr 220, poz. 1600 i Nr 249, poz. 1834 oraz z 2007 r. Nr 21, poz. 125.) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 48 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „ 1. W zakresie nieunormowanym w przepisach, jeżeli jest to niezbędne do ochrony życia, zdrowia lub mienia, ochrony środowiska morskiego na morzu, w porcie morskim, przystani oraz w pasie technicznym, a także ochrony żeglugi i portów morskich - dyrektor urzędu morskiego może ustanawiać w zakresie określonym w art. 42 ust. 2 przepisy porządkowe zawierające zakazy lub nakazy określonego zachowania się. ” ; 2) w art. 50 w ust. 1: a) w pkt 1 po lit. c dodaje się lit. d w brzmieniu: „ d) kontrolowania, czy statki spełniają wymagania w zakresie ochrony żeglugi morskiej; ” , b) w pkt 2 po lit. d dodaje się lit. e w brzmieniu: „ e) ochrony żeglugi morskiej; ” , c) w pkt 3 po lit. d dodaje się lit. e w brzmieniu: „ e) ochrony żeglugi morskiej. ” ; 3) w art. 52 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „ 4. Kontrolę w zakresie ochrony żeglugi i portów morskich reguluje odrębna ustawa. ” ; 4) w art. 56 pkt 18 otrzymuje brzmienie: „ 18) wykracza przeciwko obowiązkowi umieszczania na statku oznaczenia nazwy, portu macierzystego i numeru identyfikacyjnego statku, ” . Art. 68. W ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2005 r. Nr 145, poz. 1221 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 43 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „ 3. Naruszenia przepisów prawa i nieprawidłowości stwierdzone w ramach sprawowanego nadzoru, o którym mowa w ust. 1, w terminie określonym w zaleceniu, usuwa: 1) kierownik jednostki, w skład której wchodzą obszary, obiekty i urządzenia podlegające obowiązkowej ochronie; 2) osoba działająca w imieniu lub interesie przedsiębiorcy, który uzyskał koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie ochrony osób i mienia, posiadającego pozwolenie na broń na okaziciela; 3) kierownik jednostki, w której utworzono wewnętrzną służbę ochrony. ” ; 2) po art. 50 dodaje się art. 50a w brzmieniu: „ Art. 50a. Kto, wbrew obowiązkowi określonemu w art. 43 ust. 3, nie usuwa, w terminie określonym w zaleceniu, stwierdzonych w ramach sprawowanego nadzoru Komendanta Głównego Policji naruszeń przepisów prawa lub nieprawidłowości, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. ” . Art. 69. W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2006 r. Nr 99, poz. 693 oraz z 2007 r. Nr 107, poz. 732 i Nr 176, poz. 1238) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 14: a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „ 1a. Opłaty za przeprowadzanie weryfikacji systemu ochrony statku, wydanie dokumentu ochrony regulują przepisy o ochronie żeglugi i portów morskich. ” , b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „ 3. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, terminy, tryb przeprowadzania i zakres inspekcji związanych z bezpieczeństwem i ochroną statku oraz rodzaje i wzory dokumentów bezpieczeństwa statku, mając na uwadze przepisy międzynarodowe oraz przepisy prawa Unii Europejskiej w zakresie przeprowadzania inspekcji i przeglądów oraz kierując się koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony statków. ” ; 2) w art. 18 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: „ 3. Kwalifikacje członków załóg statków morskich dotyczące ochrony regulują przepisy o ochronie żeglugi i portów morskich. ” ; 3) w art. 36 dodaje się ust. 8 w brzmieniu: „ 8. Kwalifikacje pilotów morskich, wykonujących usługi pilotowe dla statków, o których mowa w art. 2 ust. 1-4 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich (Dz. U. Nr 171, poz. 1055), objętych systemem ochrony zgodnym z Rozdziałem XI-2 Konwencji SOLAS, regulują przepisy tej ustawy. ” ; 4) art. 54 otrzymuje brzmienie: „ Art. 54. Właściwość organów oraz tryb wymierzania i ściągania kar pieniężnych z tytułu naruszenia przepisów, o których mowa w art. 51-53, regulują przepisy ustawy, o której mowa w art. 26 ust. 1.”. ” ; ” ; 2) art. 11, art. 12, art. 14, art. 15 pkt 1 i art. 17 ustawy z dnia 21 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy o urzędzie Ministra Obrony Narodowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 852), które stanowią: „ Art. 11. Z dniem wejścia w życie ustawy likwiduje się Dowództwo Wojsk Lądowych, Dowództwo Sił Powietrznych, Dowództwo Marynarki Wojennej i Dowództwo Wojsk Specjalnych. Art. 12. Z dniem wejścia w życie ustawy Minister Obrony Narodowej utworzy Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych. ” „ Art. 14. Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych jest następcą prawnym Dowódcy Wojsk Lądowych, Dowódcy Sił Powietrznych, Dowódcy Marynarki Wojennej i Dowódcy Wojsk Specjalnych, a Dowódca Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych jest następcą prawnym Dowódcy Operacyjnego Sił Zbrojnych. ” Art. 15. „Sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy prowadzone przez: ” „ 1) Dowódcę Wojsk Lądowych, Dowódcę Sił Powietrznych, Dowódcę Marynarki Wojennej i Dowódcę Wojsk Specjalnych przejmuje Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych; ” „ Art. 17. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r. ” ; 3) odnośnika nr 2 oraz art. 6 ust. 2, art. 8 i art. 11 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1320), które stanowią: „ 2) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji transpozycji następujących dyrektyw Unii Europejskiej: 1) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/35/UE z dnia 21 listopada 2012 r. dotyczącej zmiany dyrektywy 2008/106/WE w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy (Dz. Urz. UE L 343 z 14.12.2012, str. 78); 2) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/38/UE z dnia 12 sierpnia 2013 r. zmieniającej dyrektywę 2009/16/WE w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (Dz. Urz. UE L 218 z 14.08.2013, str. 1); 3) dyrektywy Komisji 2014/111/UE z dnia 17 grudnia 2014 r. zmieniającej dyrektywę 2009/15/WE w związku z przyjęciem przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) określonych kodeksów i powiązanych zmian do niektórych konwencji i protokołów (Dz. Urz. UE L 366 z 20.12.2014, str. 83). ” Art. 6. „2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 4 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 4. ” „ Art. 8. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. ” „ Art. 11. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1: 1) pkt 27 lit. c, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.; 2) pkt 28 lit. b w zakresie rejestrowania szkoleń przez morską jednostkę edukacyjną w systemie kontrolno-informacyjnym dla portów polskich (PHICS) oraz art. 1 pkt 31 lit. g w zakresie zapewnienia środków na wynagrodzenia dla przewodniczącego Komisji i zastępców przewodniczącego Komisji, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.; 3) pkt 33, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. ” . a) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 170, poz. 1652, z 2004 r. Nr 6, poz. 41, Nr 93, poz. 895 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 203, poz. 1683, z 2006 r. Nr 220, poz. 1600 i Nr 249, poz. 1834 oraz z 2007 r. Nr 21, poz. 125. Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich2)Dodany przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1320), która weszła w życie z dniem 8 grudnia 2015 r. Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 1. 1. Ustawa określa zasady ochrony żeglugi morskiej i portów morskich, w tym ochrony życia i zdrowia osób znajdujących się na terenie portów morskich, obiektów portowych lub na statkach, zgodnie z wymaganiami określonymi w: 1) Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, sporządzonej w Londynie dnia 1 listopada 1974 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 61, poz. 318 i 319 oraz z 2005 r. Nr 120, poz. 1016), wraz z Protokołem dotyczącym Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonym w Londynie dnia 17 lutego 1978 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 61, poz. 320 i 321 oraz z 1986 r. Nr 35, poz. 177), zwanej dalej „Konwencją SOLAS”; 2) Międzynarodowym kodeksie dla ochrony statków i obiektów portowych, przyjętym w dniu 12 grudnia 2002 r. Rezolucją Nr 2 Konferencji Umawiających się Rządów-Stron Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974 (Dz. U. z 2005 r. Nr 120, poz. 1016), zwanym dalej „Kodeksem ISPS”; 3) rozporządzeniu (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie wzmocnienia ochrony statków i obiektów portowych (Dz. Urz. UE L 129 z 09.04.2004, str. 6; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 74), zwanym dalej „rozporządzeniem (WE) nr 725/2004”. 2. Ustawa reguluje sprawy ochrony statków i obiektów portowych w zakresie nieobjętym przepisami rozporządzenia (WE) nr 725/2004. Art. 2. 1. Przepisy ustawy stosuje się do: 1) następujących rodzajów statków morskich o polskiej przynależności uprawiających żeglugę międzynarodową: a) statków pasażerskich, włączając pasażerskie jednostki szybkie, b) statków towarowych, włączając jednostki szybkie, o pojemności brutto 500 i powyżej, c) ruchomych platform wiertniczych; 2) następujących rodzajów statków morskich o obcej przynależności uprawiających żeglugę międzynarodową, znajdujących się na polskim morzu terytorialnym lub morskich wodach wewnętrznych: a) statków pasażerskich, włączając pasażerskie jednostki szybkie, b) statków towarowych, włączając jednostki szybkie, o pojemności brutto 500 i powyżej, c) ruchomych platform wiertniczych; 3) morskich statków pasażerskich o polskiej i obcej przynależności uprawiających żeglugę krajową, w trakcie której znajdują się dalej niż 20 mil morskich od brzegu, a prawdopodobieństwo napotkania fal o znaczącej wysokości przekraczającej 2,5 m jest większe niż 10%, zwanych dalej „statkami pasażerskimi klasy A”; 4) morskich statków pasażerskich, innych niż statki pasażerskie klasy A, uprawiających żeglugę krajową, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6; 5) obiektów portowych obsługujących statki, o których mowa w pkt 1-3; 6) innych obiektów portowych obsługujących statki, o których mowa w pkt 4; 7) portów morskich, na terenie których znajdują się obiekty portowe, o których mowa w pkt 5 i 6. 2. Przepisów ustawy nie stosuje się do: 1) jednostek pływających Marynarki Wojennej, Straży Granicznej, Policji oraz Służby Celnej; 2) innych statków pełniących specjalną służbę państwową; 3) portów wojennych, instalacji wojskowych w portach morskich oraz rejonów portów morskich wraz z infrastrukturą portową będących w użytkowaniu Straży Granicznej, o których mowa w ust. 1 pkt 5-7. 2a2)Dodany przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1320), która weszła w życie z dniem 8 grudnia 2015 r.. Przepisy ustawy w zakresie wymagań odnoszących się do obiektu portowego stosuje się do stałych platform wiertniczych, rozumianych jako jednostki górnicze przeznaczone do wydobycia i przetwarzania węglowodorów, osadzone na dnie morskim na stałe, stanowiące morską budowlę hydrotechniczną, znajdujących się w polskich obszarach morskich. 3. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej ogłasza, w drodze obwieszczenia, listę portów morskich podlegających przepisom ustawy, w których znajduje się jeden lub więcej obiektów portowych objętych postanowieniami Kodeksu ISPS, rozporządzenia (WE) nr 725/2004 lub ustawy, z uwzględnieniem obszarów portowych mających znaczenie z punktu widzenia ochrony. 4. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej przekazuje Komisji Europejskiej listę portów morskich podlegających przepisom ustawy oraz informuje ją o zmianach w tej liście. 5. Dyrektor Urzędu Morskiego ogłasza, w drodze obwieszczenia, listę obiektów portowych, o których mowa w ust. 1 pkt 5, znajdujących się w jego terytorialnym zakresie działania. 6. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej może określić, w drodze rozporządzenia, wykaz: 1) rodzajów statków, innych niż statki pasażerskie klasy A, uprawiających żeglugę krajową, do których stosuje się przepisy ustawy, 2) obiektów portowych obsługujących te statki - mając na uwadze art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 725/2004 oraz konieczność zapewnienia ochrony żeglugi i portów morskich. Art. 3. 1. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) zdarzeniu naruszającym ochronę - oznacza to zdarzenie, o którym mowa w Prawidle 1/13 Rozdziału XI-2 Konwencji SOLAS; 2) porcie morskim - oznacza to akweny i grunty oraz związaną z nimi infrastrukturę portową, na obszarze których znajduje się jeden lub więcej obiektów portowych, objętych postanowieniami Kodeksu ISPS, rozporządzenia (WE) nr 725/2004 lub ustawy; 3) obiekcie portowym - oznacza to obiekt, o którym mowa w Prawidle 1/9 Rozdziału XI-2 Konwencji SOLAS; 4) planie ochrony portu morskiego - oznacza to plan zastosowania środków ochrony portu morskiego, statków, osób, ładunków, jednostek ładunkowych i zapasów statkowych, znajdujących się w obrębie tego portu - przed powstaniem zdarzeń naruszających ochronę; plan ochrony portu morskiego integruje plany ochrony obiektów portowych, które znajdują się w jego granicach; 5) planie ochrony obiektu portowego - oznacza to plan, o którym mowa w sekcji 2.1.5 w części A Kodeksu ISPS; 6) planie ochrony statku - oznacza to plan, o którym mowa w sekcji 2.1.4 w części A Kodeksu ISPS; 7) oficerze ochrony portu morskiego - oznacza to kapitana portu morskiego; 8) PFSO - oznacza to oficera ochrony obiektu portowego; 9) SSO - oznacza to oficera ochrony statku; 10) CSO - oznacza to oficera ochrony armatora; 11) alercie - oznacza to sygnał o zagrożeniu bądź naruszeniu ochrony statku; 12) działaniach statek - obiekt portowy - oznacza to działania, o których mowa w Prawidle 1/8 Rozdziału XI-2 Konwencji SOLAS; 13) działaniach statek - statek - oznacza to działania, o których mowa w Prawidle 1/10 Rozdziału XI-2 Konwencji SOLAS; 14) deklaracji ochrony - oznacza to porozumienie, o którym mowa w Prawidle 1/15 Rozdziału XI-2 Konwencji SOLAS; 15) poziomie ochrony - oznacza to poziom, o którym mowa w Prawidle 1/14 Rozdziału XI-2 Konwencji SOLAS; 16) jednostce ochrony portu lub obiektu portowego - oznacza to specjalistyczną uzbrojoną formację ochrony wykonującą zadania w zakresie ochrony żeglugi i portów morskich, działającą na podstawie i zgodnie z przepisami ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2014 r. poz. 1099 oraz z 2015 r. poz. 1505), z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy; 17) RSO - oznacza to organizację, o której mowa w Prawidle 1/16 Rozdziału XI-2 Konwencji SOLAS. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) statku, rozumie się przez to statek, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-4; 2) porcie, rozumie się przez to port morski, o którym mowa w ust. 1 pkt 2. Rozdział 2 Organizacja ochrony żeglugi i portów Art. 4. Podmiotami obowiązanymi do działań w zakresie ochrony żeglugi i portów są: 1) minister właściwy do spraw gospodarki morskiej w zakresie: a) ustalania odpowiedniego poziomu ochrony dla statków o polskiej przynależności, z uwzględnieniem rejonów ich pływania, b) wprowadzania poziomu ochrony 3 dla portów i obiektów portowych, c) zatwierdzania w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oceny stanu ochrony i planu ochrony portu oraz poprawek do tych dokumentów, d3)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.) zatwierdzania oceny stanu ochrony obiektu portowego oraz poprawek do tej oceny, o których mowa w art. 20 ust. 4a pkt 1, e) zatwierdzania planu ochrony obiektu portowego oraz poprawek do tego planu w przypadku, o którym mowa w art. 21 ust. 4 pkt 1, f) wydawania potwierdzenia zgodności obiektu portowego w przypadku, o którym mowa w art. 21 ust. 7 pkt 1, g) realizacji zadań centralnego punktu kontaktowego; 2) minister właściwy do spraw wewnętrznych w zakresie: a) zatwierdzania w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej oceny stanu ochrony i planu ochrony portu oraz poprawek do tych dokumentów, b) wykonywania przez podległe i nadzorowane służby obowiązków polegających na: - uzgadnianiu planu ochrony portu w przypadku, o którym mowa w art. 18 ust. 8, - uzgadnianiu oceny stanu ochrony i planu ochrony obiektu portowego w przypadkach, o których mowa w art. 20 ust. 6 i art. 21 ust. 6, c) występowania z wnioskiem do Ministra Obrony Narodowej o podjęcie działań, o których mowa w art. 27 ust. 1; 3) Minister Obrony Narodowej w zakresie: a) podejmowania decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1, b) wykonywania przez podległe i nadzorowane służby obowiązków polegających na uzgadnianiu planów ochrony portu w przypadku, o którym mowa w art. 18 ust. 7; 4) minister właściwy do spraw finansów publicznych w zakresie wykonywania przez podległe i nadzorowane służby obowiązków polegających na współdziałaniu z jednostką ochrony portu w zakresie kontroli ładunku, o której mowa w art. 39; 5) minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie kontaktowania się z właściwymi organami państw oraz utrzymywania kontaktu z ich przedstawicielami dyplomatycznymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w przypadkach zagrożenia ochrony statków;