Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracjiz dnia 11 maja 2018 r.zmieniające rozporządzenie w sprawie kontroli ruchu drogowego 1)Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej - sprawy wewnętrzne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. poz. 97 i 225). Spis treści Treść rozporządzenia Załącznik nr 1 - Sposób identyfikowania pojazdu, zakres i metody badania jego stanu technicznego oraz kryteria oceny usterek stwierdzonych podczas tego badania Załącznik nr 2 - Metody kontroli zabezpieczenia ładunku oraz klasyfikacja i kryteria oceny usterek stwierdzonych podczas tej kontroli Załącznik nr 3 - Protokół drogowej kontroli technicznej zawierający wykaz kontrolny (wzór) Treść rozporządzenia 2)Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2014/47/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie drogowej kontroli technicznej dotyczącej zdatności do ruchu drogowego pojazdów użytkowych poruszających się w Unii oraz uchylającą dyrektywę 2000/30/WE (Dz. Urz. UE L 127 z 29.04.2014). Na podstawie art. 131 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1260, z późn. zm.3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 1926 oraz z 2018 r. poz. 79, 106, 138, 317 i 650.) zarządza się, co następuje: § 1. W rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 lipca 2008 r. w sprawie kontroli ruchu drogowego (Dz. U. poz. 841, z późn. zm.4)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. poz. 153, 1518 i 1836, z 2012 r. poz. 247, z 2013 r. poz. 730, z 2015 r. poz. 2357, z 2016 r. poz. 834 oraz z 2017 r. poz. 436 i 2076.) wprowadza się następujące zmiany: 1) odnośnik nr 2 otrzymuje brzmienie: „ 2)Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2014/47/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie drogowej kontroli technicznej dotyczącej zdatności do ruchu drogowego pojazdów użytkowych poruszających się w Unii oraz uchylającą dyrektywę 2000/30/WE (Dz. Urz. UE L 127 z 29.04.2014). Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2014/47/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie drogowej kontroli technicznej dotyczącej zdatności do ruchu drogowego pojazdów użytkowych poruszających się w Unii oraz uchylającą dyrektywę 2000/30/WE (Dz. Urz. UE L 127 z 29.04.2014). ” ; 2) § 6 otrzymuje brzmienie: „ § 6. 1. Pojazd wytypowany przez kontrolującego do drogowej kontroli stanu technicznego podlega wstępnej lub szczegółowej drogowej kontroli technicznej. 2. Drogowa kontrola stanu technicznego obejmuje identyfikację pojazdu oraz badanie techniczne co najmniej jednej pozycji z następujących obszarów: 1) układ hamulcowy; 2) układ kierowniczy; 3) widoczność; 4) urządzenia oświetlenia i wyposażenie elektryczne; 5) osie, koła, opony i zawieszenie; 6) podwozie i elementy przymocowane do podwozia; 7) inne wyposażenie, w tym tachograf i ogranicznik prędkości; 8) uciążliwość, w tym emisję spalin oraz wycieki paliwa lub oleju; 9) badania dodatkowe dla pojazdów kategorii M2 i M3. 3. W przypadku pojazdu kategorii M2, M3, N2 lub N3, przyczepy kategorii O3 lub O4 oraz ciągnika kołowego kategorii T5 użytkowanego na drodze publicznej do wykonywania zarobkowego przewozu rzeczy, jeżeli dokumentacja dotycząca dopuszczenia pojazdu do ruchu lub protokół, o którym mowa w ust. 10, potwierdzają, że kontrola jednej lub kilku pozycji z obszaru określonego w ust. 2 została przeprowadzona w okresie poprzednich trzech miesięcy, kontroli w tym zakresie można nie przeprowadzać, chyba że nieprawidłowości są oczywiste dla kontrolującego. 4. Sposób identyfikowania pojazdu, zakres i metody badania jego stanu technicznego oraz kryteria oceny usterek stwierdzonych podczas tego badania są określone w załączniku nr 1a do rozporządzenia. Usterki niewymienione w tym załączniku ocenia się pod względem zagrożenia, jakie stwarzają dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. 5. Badanie stanu technicznego pojazdu przeprowadza się z wykorzystaniem dostępnych technik i sprzętu, bez demontażu czy usuwania jakichkolwiek części pojazdu za pomocą narzędzi. Badanie może także obejmować sprawdzenie, czy odpowiednie części i elementy pojazdu odpowiadają wymogom w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego i ochrony środowiska, które obowiązywały w momencie homologacji lub, w stosownych przypadkach, w momencie modernizacji pojazdu. W celu przeprowadzenia badania kontrolujący może korzystać z dodatkowego sprzętu, w szczególności podnośnika lub kanału przeglądowego. 6. Usterki stwierdzone podczas badania stanu technicznego pojazdu dzieli się na trzy kategorie: 1) usterki drobne - usterki bez znaczącego wpływu na bezpieczeństwo pojazdu lub wymagania ochrony środowiska, które nie powodują ograniczenia w dalszym używaniu pojazdu; 2) usterki poważne - usterki mogące zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego lub naruszać wymagania ochrony środowiska albo inne istotne nieprawidłowości, które dają podstawę do ograniczenia dalszego używania pojazdu oraz określenia warunków tego używania; 3) usterki niebezpieczne - usterki powodujące bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego lub naruszające wymagania ochrony środowiska, w stopniu uniemożliwiającym używanie pojazdu w ruchu drogowym, które powodują niedopuszczenie do dalszego używania pojazdu. 7. W przypadku stwierdzenia podczas drogowej kontroli technicznej usterek zaliczanych do więcej niż jednej kategorii wynik badania pojazdu klasyfikuje się na podstawie najpoważniejszej kategorii usterki. 8. W przypadku stwierdzenia podczas drogowej kontroli technicznej kilku usterek w tych samych obszarach kontroli, o których mowa w ust. 2, wynik badania pojazdu może być zaklasyfikowany na podstawie poważniejszej kategorii usterek, jeżeli ich skumulowany wpływ skutkuje wzrostem zagrożenia dla bezpieczeństwa ruchu drogowego stwarzanego przez pojazd. 9. Drogowa kontrola stanu technicznego obejmuje również kontrolę zabezpieczenia ładunku. Metody kontroli zabezpieczenia ładunku oraz klasyfikację i kryteria oceny usterek stwierdzonych w jej trakcie są określone w załączniku nr 1b do rozporządzenia. 10. Z przeprowadzonej drogowej kontroli stanu technicznego pojazdu, o którym mowa w ust. 3, kontrolujący sporządza protokół zawierający wykaz kontrolny. Protokół sporządza się w dwóch egzemplarzach. Pierwszy egzemplarz protokołu pozostaje w archiwum organu przeprowadzającego kontrolę, natomiast drugi egzemplarz kontrolujący niezwłocznie przekazuje kierowcy kontrolowanego pojazdu. 11. Wzór protokołu drogowej kontroli technicznej zawierającego wykaz kontrolny jest określony w załączniku nr 1c do rozporządzenia. ” ; 3) po § 6 dodaje się § 6a i 6b w brzmieniu: „ § 6a. 1. Podczas wstępnej drogowej kontroli technicznej kontrolujący: 1) sprawdza wymaganą dokumentację dotyczącą dopuszczenia pojazdu do ruchu drogowego, a w szczególności dowód poddania pojazdu wymaganemu badaniu okresowemu, oraz ostatni protokół kontroli drogowej, o którym mowa w § 6 ust. 10, jeżeli kierujący pojazdem posiada go przy sobie; 2) przeprowadza wzrokową ocenę stanu technicznego pojazdu; 3) może przeprowadzić wzrokową ocenę zabezpieczenia ładunku; 4) może przeprowadzić badanie techniczne za pomocą właściwych metod, w tym z użyciem przyrządu kontrolno-pomiarowego będącego w jego dyspozycji, służące ocenie konieczności poddania pojazdu szczegółowej kontroli technicznej lub zobowiązania do niezwłocznego usunięcia usterek; 5) w przypadku pojazdu, o którym mowa w § 6 ust. 3, jeżeli w trakcie poprzedniej drogowej kontroli technicznej ujawniono usterki, sprawdza, czy zostały one usunięte. 2. Na podstawie wyników wstępnej drogowej kontroli technicznej, kontrolujący decyduje, czy pojazd poddać szczegółowej drogowej kontroli technicznej. Szczegółową drogową kontrolę techniczną przeprowadza się w szczególności, w przypadku gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie, że pojazd zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego lub narusza wymagania ochrony środowiska. 3. Szczegółową drogową kontrolę techniczną przeprowadza się: 1) przy użyciu przenośnego lub zainstalowanego na pojeździe systemu przyrządów, niezbędnego do przeprowadzenia takiej kontroli, zwanego dalej „mobilną stacją kontroli drogowej”; 2) w miejscu wyposażonym w przyrządy pomiarowo-kontrolne do przeprowadzania badań technicznych pojazdów, w tym przyrządy niezbędne do oceny stanu hamulców, układu kierowniczego, zawieszenia oraz uciążliwości, zwanym dalej „wyznaczonym punktem przeprowadzania kontroli drogowej”; 3) w stacji kontroli pojazdów. 4. W przypadku skierowania pojazdu do poddania go szczegółowej drogowej kontroli technicznej w stacji kontroli pojazdów lub w wyznaczonym punkcie przeprowadzania kontroli drogowej, kontrola ta jest przeprowadzana w możliwie najkrótszym czasie i w najbliższej stacji kontroli pojazdów lub w najbliższym wyznaczonym punkcie przeprowadzania kontroli drogowej. 5. Jeżeli mobilna stacja kontroli drogowej lub wyznaczony punkt przeprowadzania kontroli drogowej nie są wyposażone w odpowiednie przyrządy kontrolno-pomiarowe do sprawdzenia stanu technicznego pojazdu w zakresie wskazanym we wstępnej drogowej kontroli technicznej, pojazd kieruje się do stacji kontroli pojazdów lub punktu przeprowadzania kontroli drogowej, w którym jest możliwe to sprawdzenie. 6. Zakres szczegółowej drogowej kontroli technicznej, która ma być przeprowadzona w stacji kontroli pojazdów lub w wyznaczonym punkcie przeprowadzania kontroli drogowej, określa się w części „10. Różne/uwagi” protokołu, o którym mowa w § 6 ust. 10. § 6b. 1. Wstępną drogową kontrolę techniczną pojazdu może przeprowadzić każdy kontrolujący. 2. Szczegółową drogową kontrolę techniczną przeprowadza kontrolujący, który spełnia wymagania w zakresie wykształcenia, praktyki i szkolenia dla diagnostów określone w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, oraz co dwa lata uczestniczy w warsztatach doskonalenia zawodowego. ” ; 4) uchyla się § 7; 5) po załączniku nr 1 do rozporządzenia dodaje się załączniki nr 1a-1c w brzmieniu określonym w załącznikach nr 1-3 do niniejszego rozporządzenia; 6) uchyla się załączniki nr 2 i 3 do rozporządzenia. § 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 maja 2018 r. 1) Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej - sprawy wewnętrzne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. poz. 97 i 225). 2) Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2014/47/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie drogowej kontroli technicznej dotyczącej zdatności do ruchu drogowego pojazdów użytkowych poruszających się w Unii oraz uchylającą dyrektywę 2000/30/WE (Dz. Urz. UE L 127 z 29.04.2014). 3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 1926 oraz z 2018 r. poz. 79, 106, 138, 317 i 650. 4) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. poz. 153, 1518 i 1836, z 2012 r. poz. 247, z 2013 r. poz. 730, z 2015 r. poz. 2357, z 2016 r. poz. 834 oraz z 2017 r. poz. 436 i 2076. Załącznik nr 1 - Sposób identyfikowania pojazdu, zakres i metody badania jego stanu technicznego oraz kryteria oceny usterek stwierdzonych podczas tego badania Pozycja Metoda Kryteria uznania stanu pojazdu za niezadowalający Kategoria usterki drobna poważna niebezpieczna 0. IDENTYFIKACJA POJAZDU 0.1. Tablice rejestracyjne (jeżeli są wymagane) kontrola organoleptyczna*) a) brak tablicy/tablic lub jej/ich mocowanie grozi odpadnięciem X b) brak elementów numeru rejestracyjnego lub tablica nieczytelna X c) numer rejestracyjny niezgodny z dokumentami lub danymi pojazdu X d) brak nalepki kontrolnej - o ile jest wymagana X e) niezgodność numeru rejestracyjnego na nalepce kontrolnej z numerem rejestracyjnym na tablicach rejestracyjnych X f) nalepka kontrolna nieczytelna X 0.2. Numer VIN/numer nadwozia/podwozia/ramy kontrola organoleptyczna*) a) brak numeru VIN lub numeru nadwozia (podwozia/ramy) lub nie można go odszukać X b) numer niekompletny, nieczytelny, wyraźnie sfałszowany lub nie zgadza się z dokumentami pojazdu X c) nieczytelne dokumenty pojazdu lub dane nie odpowiadają stanowi faktycznemu X 1. UKŁAD HAMULCOWY 1.1. Stan techniczny i działanie 1.1.1. Sworzeń pedału/dźwigni ręcznej hamulca roboczego kontrola organoleptyczna*) elementów podczas pracy układu hamulcowego uwaga: pojazdy ze wspomaganiem układu hamulcowego należy sprawdzać przy wyłączonym silniku a) zbyt ciasne pasowanie sworznia X b) nadmierne zużycie lub zbyt duży luz sworznia X 1.1.2. Stan pedału hamulcowego/ dźwigni ręcznej hamulca i skok elementu uruchamiającego hamulce kontrola organoleptyczna *) elementów podczas pracy układu hamulcowego uwaga: pojazdy ze wspomaganiem układu hamulcowego należy sprawdzać przy wyłączonym silniku a) nadmierny lub zbyt mały skok jałowy nie można uruchomić hamulca lub jest on zablokowany X X b) pedał hamulca nie zwalnia się (luzuje) prawidłowo jeżeli wpływa na działanie X X c) brak nakładki przeciwpoślizgowej na pedale hamulca, nakładka luźna lub wytarta X 1.1.3. Pompa podciśnienia lub sprężarka i zbiorniki kontrola organoleptyczna*) elementów pod normalnym ciśnieniem roboczym; należy zmierzyć czas do uzyskania bezpiecznego ciśnienia lub podciśnienia roboczego oraz sprawdzić działanie wskaźnika ostrzegawczego, zabezpieczającego zaworu wieloobwodowego i zaworu spustowego a) niewystarczające ciśnienie/podciśnienie do przynajmniej czterokrotnego uruchomienia hamulców po zadziałaniu urządzenia ostrzegawczego (lub gdy wskaźnik pokazuje za niską wartość ciśnienia) co najmniej dwukrotne uruchomienie hamulców po zadziałaniu urządzenia ostrzegawczego lub gdy wskaźnik wskazuje za małą wartość X X b) czas do uzyskania bezpiecznego ciśnienia lub podciśnienia roboczego niezgodny z wymaganiami/nadmierny czas wzrostu ciśnienia do wartości umożliwiającej skuteczne działanie hamulców X c) wieloobwodowy zawór zabezpieczający lub zawór spustowy nie działa X d) wypływ powietrza powodujący zauważalny spadek ciśnienia lub słyszalny wypływ powietrza X e) uszkodzenia zewnętrzne mogące mieć wpływ na działanie układu hamulcowego awaryjny układ hamulcowy nie działa prawidłowo X X 1.1.4. Manometr lub wskaźnik ostrzegawczy niskiego ciśnienia kontrola działania nieprawidłowe działanie lub uszkodzenie manometru lub wskaźnika brak sygnalizacji ostrzegawczego wskaźnika identyfikacji niskiego ciśnienia X X 1.1.5. Zawór sterujący hamulca postojowego kontrola organoleptyczna*) elementów podczas pracy układu hamulcowego a) urządzenie sterujące pęknięte, uszkodzone lub nadmiernie zużyte X b) niepewne połączenie urządzenia sterującego z zaworem lub niepewne osadzenie zaworu X c) luźne połączenia lub nieszczelność układu X d) niepoprawne działanie X 1.1.6. Urządzenie uruchamiające hamulec postojowy, dźwignia sterująca, zapadka hamulca postojowego, elektroniczny hamulec postojowy kontrola organoleptyczna*) elementów podczas pracy układu hamulcowego a) mechanizm zapadkowy nie blokuje X b) zużycie sworznia dźwigni lub mechanizmu zapadkowego nadmierne zużycie X X c) nadmierny skok dźwigni wskazujący na niewłaściwą regulację X d) brak urządzenia uruchamiającego, urządzenie uszkodzone lub nie działa X e) nieprawidłowe działanie, wskaźnik ostrzegawczy pokazuje awarię X 1.1.7. Zawory hamulcowe (zawory główne, regulatory ciśnienia, zawory regulacyjne) kontrola organoleptyczna*) elementów podczas pracy układu hamulcowego a) zawór uszkodzony lub nadmierny wypływ powietrza jeżeli wpływa na funkcjonalność X X b) nadmierny ubytek oleju ze sprężarki X c) niepewne lub niewłaściwe mocowanie zaworu X d) ubytek lub wyciek płynu hamulcowego jeżeli wpływa na funkcjonalność X X 1.1.8. Połączenie z hamulcami przyczepy (elektryczne i pneumatyczne) należy rozłączyć i ponownie połączyć wszystkie połączenia układu hamulcowego pomiędzy pojazdem ciągnącym a przyczepą a) uszkodzona osłona izolacyjna lub szybkozłącze jeżeli wpływa na funkcjonalność X X b) niepewne lub nieprawidłowe mocowanie osłony lub zaworu jeżeli wpływa na funkcjonalność X X c) nieszczelność jeżeli wpływa na funkcjonalność X X d) nieprawidłowe działanie wpływ na działanie hamulca X X 1.1.9. Zbiornik sprężonego powietrza kontrola organoleptyczna*) a) zbiornik nieznacznie uszkodzony lub skorodowany zbiornik znacznie uszkodzony, skorodowany lub nieszczelny X X b) urządzenie osuszające nie działa X c) niepewne lub nieprawidłowe mocowanie zbiornika X 1.1.10. Urządzenia wspomagające układ hamulcowy, pompa hamulcowa (układy hydrauliczne) kontrola organoleptyczna*) elementów podczas pracy układu hamulcowego a) urządzenie wspomagające jest uszkodzone lub działa nieskutecznie urządzenie wspomagające nie działa X X b) pompa hamulcowa uszkodzona, ale hamulec wciąż działa pompa hamulcowa uszkodzona lub nieszczelna X X c) niepewne mocowanie pompy hamulcowej, ale hamulec wciąż działa niepewne mocowanie pompy hamulcowej X X d) poziom płynu hamulcowego poniżej znaku minimum poziom płynu hamulcowego znacznie poniżej znaku minimum brak płynu hamulcowego w zbiorniku pompy hamulcowej X X X e) brak zamknięcia (pokrywki) zbiornika płynu hamulcowego X f) wskaźnik ostrzegawczy płynu hamulcowego świeci się lub jest uszkodzony X g) nieprawidłowe działanie wskaźnika ostrzegawczego poziomu płynu hamulcowego X 1.1.11. Sztywne przewody hamulcowe kontrola organoleptyczna*) elementów podczas pracy układu hamulcowego a) stan przewodów grozi awarią lub pęknięciem X b) nieszczelność przewodów lub połączeń w pneumatycznym układzie hamulcowym nieszczelność przewodów lub połączeń w hydraulicznym układzie hamulcowym X X c) przewody uszkodzone lub nadmiernie skorodowane wpływ na działanie hamulców ze względu na blokowanie lub bezpośrednie ryzyko wycieku X X d) przewody przemieszczone ryzyko uszkodzenia X X 1.1.12. Elastyczne przewody hamulcowe kontrola organoleptyczna*) elementów podczas pracy układu hamulcowego a) stan przewodów grozi awarią lub pęknięciem X b) przewody są poskręcane lub zbyt krótkie przewody są uszkodzone lub przecierają się X X c) przewody lub połączenia w pneumatycznym układzie hamulcowym są nieszczelne przewody lub połączenia w hydraulicznym układzie hamulcowym są nieszczelne X X d) przewody pęcznieją pod ciśnieniem osłabione zbrojenie X X e) przewody porowate X 1.1.13. Okładziny i klocki hamulcowe kontrola organoleptyczna*) a) nadmierne zużycie klocków lub okładzin (widoczny znak granicznego zużycia) nadmierne zużycie klocków lub okładzin (niewidoczny znak granicznego zużycia) X X b) zanieczyszczenia okładzin lub klocków (np. olejem lub smarem) jeżeli wpływają na działanie hamulca X X c) brak lub nieprawidłowe zamontowanie okładziny lub klocka X 1.1.14. Bębny hamulcowe, tarcze hamulcowe kontrola organoleptyczna*) a) zużycie bębna lub tarczy nadmierne zużycie bębna lub tarczy; rysy lub pęknięcia na powierzchni; niepewne mocowanie X X b) zanieczyszczenia bębna lub tarczy (np. olejem lub smarem) poważnie wpływające na działanie hamulca X X c) brak bębna lub tarczy X d) niepewne mocowanie tylnej tarczy hamulca X 1.1.15. Linki hamulcowe, drążki, mechanizm dźwigni, połączenia kontrola organoleptyczna*) elementów podczas pracy układu hamulcowego a) linka uszkodzona lub splątana wpływ na działanie hamulca X X b) nadmierne zużycie lub korozja elementu wpływ na działanie hamulca X X c) niepewne mocowanie linki, drążka lub połączenia X d) uszkodzenie prowadnicy linki X e) ograniczenie swobodnego ruchu elementów układu hamulcowego X f) nieprawidłowy ruch dźwigni/połączeń wskazujący na złe ustawienie lub nadmierne zużycie X 1.1.16. Urządzenia uruchamiające hamulce (w tym hamulce sprężynowe lub cylindry hydrau