gwardyjskiego pułku strzelców, od kwietnia do października 1943 walczył na Froncie Południowo-Zachodnim, od października 1943 do czerwca 1944 na 3. Ukraińskim, a od czerwca 1944 do maja 1945 1. Białoruskim, brał udział m.in. w wyzwoleniu Donbasu i operacji zaporoskiej, w walkach w rejonie Krzywego Rogu, w operacji nikopolsko-krzyworoskiej, bieriezniegowato-snigiriowskiej, odeskiej i brzesko-lubelskiej, w walkach na przyczółku warecko-magnuszewskim, w operacji warszawsko-poznańskiej, pomorskiej i berlińskiej. W październiku 1943 został ranny. Szczególnie wyróżnił się podczas operacji warszawsko-poznańskiej, w której 7 lutego 1945 był ranny. 19 lutego 1945 podczas walk o Poznań przejął dowodzenie batalionem po rannym dowódcy, uczestniczył w walkach o cytadelę poznańską, zadając Niemcom duże straty. Otrzymał za to tytuł Bohatera Związku Radzieckiego.