Morfologia Długość ciała wynosi 17–19 cm, masa ciała blisko 36 g. Sylwetką fletniki brązowouche podobne są do drozdów. Upierzenie z wierzchu oliwkowobrązowe, zgięcie skrzydła i niższa część grzbietu bardziej kasztanowe. Spód ciała jaśniejszy, brązowy, brzuch bardziej rdzawy. Dziób i nogi czarne. U jednej niedojrzałej samicy tęczówka miała barwę ciemnoszarą.
Zasięg, ekologia i zachowanie Fletnik brązowouchy to endemit wyspy Sangir (prowincja Celebes Północny, Indonezja). Pod koniec XX wieku ptaki te występowały wyłącznie na górze Sahendaruman, wcześniej odnotowywane były w innych rejonach wyspy. Środowiskiem życia fletników brązowouchych są górskie lasy rosnące na wysokości 600–750 m n.p.m. Najprawdopodobniej częściej ptaki te przebywają w małych grupach, w środkowych i górnych warstwach lasu oraz w gęstym podszycie z ratangów. W 1996 obserwowano fletniki na zboczu z rozsianymi kamieniami i dużym zagęszczeniu pandanów. Fletniki brązowouche zjadają prostoskrzydłe. W żołądku osobnika pozyskanego w 1985 znajdowały się drobne czarne i ciemnobrązowe fragmenty chitynowych pancerzyków. Obserwowano te ptaki podczas żerowania na epifitycznych paprociach, wśród opadłych lub żywych liści, mchów, kory i pnączy. W maju 1985, przy okazji ponownego odkrycia gatunku, opisano pieśń jego przedstawicieli.