Rosjanie próbowali przeprowadzić inny eksperyment celem wytworzenia pierwiastka 105, opublikowany w maju 1970. Twierdzili, że zsyntetyzowali więcej jąder szukanego pierwiastka i że ich eksperyment potwierdził ich wcześniejsze racje. Zgodnie z publikacją wytworzonym izotopem był prawdopodobnie lub, możliwe, . Przeprowadzono zarazem wstępne badanie własności chemicznych: wariant gradientu termicznego chromatografii gazowej miał pokazać, że chlorek utworzonego drogą samorzutnego rozpadu pierwiastka przypominał właściwościami chlorek niobu(V) bardziej, niż chlorek hafnu(IV). Zespół zidentyfikował 2,2-sekundową aktywność spontanicznego rozpadu jąder w lotnym chlorku, z czego wniósł, że rozpadać się muszą jądra pierwiastka 105.
W czerwcu 1970 Zjednoczony Instytut Badań Jądrowych ulepszył swój pierwszy eksperyment, wykorzystując czysty cel i redukując intensywność reakcji transferu przez zainstalowanie kolimatora. Tym razem byli zdolni znaleźć aktywność alfa o energii 9,1 MeV powstających jąder zidentyfikowanych jako lub , co wskazywało na pierwotny izotop lub .
Konflikt o nazwę thumb|upright=0.8|left|Niels Bohr thumb|upright=0.8|left|Otto Hahn