Co istotne jednak, Dłuski odrzuca istnienie państwa pisząc, że: „Socjalizm żąda równych praw i obowiązków dla wszystkich, nie zna więc ani klas, ani przywilejów. Przeciwnie, dążąc do ekonomicznej równości ujarzmionych, niszczy w samej swej tendencji wszelką władzę, wszelką przewagę jednych nad drugimi;” oraz „jest on [socjalizm] wrogiem państwa, które tylko siłą panuje nad uciskanymi”. Takie podejście do spraw równości oraz państwowości znalazło swoich zwolenników wśród działaczy Stowarzyszenia „Równość”, m.in. w osobie Szymona Diksztajna, Stanisława Mendelsona, czy Ludwika Waryńskiego.
W 1881 redakcja pisma, w rocznicę dziesiątej rocznicy powstania Komuny Paryskiej, wydała w formie ulotki odezwę, przy której zamieszczono również zaproszenie na Międzynarodowy Kongres Anarchistyczny odbywający się w Londynie. Redakcja wyrażała nadzieję na odbudowanie w ten sposób Międzynarodowego Stowarzyszenia Robotników. Pismo przestało się jednak ukazywać już w połowie 1881. Konflikty wewnątrz Stowarzyszenia „Równość”, powodowane przede wszystkim podejściem do spraw narodowych, podzieliły członków.