W dniu świętego Jerzego w 1854 roku uwolnił od pańszczyzny i oczynszował chłopów w swoim majątku. W roku 1858 ufundował murowany kościół pod wezwaniem św. Szymona i Judy Tadeusza w Prezmie. Kościół wybudowano na fundamentach starego, drewnianego kościoła z 1781 roku. Utrzymywał ze swoich środków szkółkę elementarną, do której również uczęszczały łotewskie dzieci. Posiadał bogaty księgozbiór w swojej bibliotece. Wyjeżdżał za granicę, utrzymywał kontakty z Hotelem Lambert w Paryżu. Konferował z księciem Adamem Czartoryskim, księciem Witoldem Czartoryskim i hrabią Zamoyskim o sytuacji w ojczyźnie. Przeciwnik wybuchu powstania – uważał, że kraj nie jest przygotowany na zbrojne powstanie przeciw caratowi. W chwili wybuchu powstania styczniowego został komisarzem powstańczym województwa inflanckiego. Sołtan rekrutował do walki ludzi z różnych warstw społecznych. Wśród jego współpracowników był wójt gminy prezmeńskiej Stanisław Romańczuk, włościan Łotysz ze wsi Mamolnica, który wykonywał najniebezpieczniejsze rozkazy. Władze carskie trzykrotnie przeprowadziły rewizje w posiadłości Sołtana, ale nic nie znaleziono, aresztowano go 5 czerwca 1863 w Witebsku. Nie udało się udowodnić żadnego zarzutu, jednak na specjalne zarządzenie administracyjne Murawjowa został zesłany na Syberię. Na zesłaniu w Ufie przebywał od 1863 do 1866 roku.