Vojin Božović (czarn. i , ur. 1 stycznia 1913 w Cetynii, zm. 19 kwietnia 1983 w Belgradzie) – jugosłowiański piłkarz narodowości czarnogórskiej występujący na pozycji napastnika, reprezentant Jugosławii w latach 1936–1941, trener piłkarski.
Uznawany za najlepszego piłkarza w historii przedwojennej Czarnogóry oraz jednego z najlepszych napastników jugosłowiańskiej piłki nożnej w pierwszej połowie XX wieku. Słynął z efektownego dryblingu, silnego i precyzyjnego strzału oraz skutecznego wykonywania rzutów wolnych. Podczas kariery piłkarskiej nosił przydomek Škoba ().
Kariera klubowa Grę w piłkę nożną rozpoczął w 1931 roku w drużynie młodzieżowej FK Budućnost Podgorica. Następnie szkolił się w szeregach zespołu SK Jugoslavija. W 1932 roku rozpoczął karierę na poziomie seniorskim w klubie SK Obilić. W tym samym roku, na zaproszenie swojego starszego brata Vidy, grał dla FK Mačva Šabac, by kilka miesięcy później powrócić do Belgradu, gdzie występował w SK Jugoslavija i SK Anastas. W 1933 roku przeniósł się do BSK Beograd, gdzie występował wraz z czołowymi piłkarzami Jugosławii okresu międzywojennego: Blagoje Marjanoviciem, Srđanem Mrkušiciem, Aleksandarem Tirnaniciem czy Đorđe Vujadinoviciem. W barwach BSK wywalczył trzy tytuły mistrza Jugosławii w sezonach 1934/35, 1935/36 i 1938/39.