Podobnie jak wielu innych weteranów akcji T4 został przeniesiony do okupowanej Polski, aby wziąć udział w eksterminacji Żydów. W marcu 1942 roku rozpoczął służbę w obozie zagłady w Bełżcu. Był jednym z esesmanów sprawujących nadzór nad „śluzą”, czyli specjalnym korytarzem, którym pędzono Żydów z rozbieralni w obozie I do komór gazowych w obozie II. Jego zadaniem było uśpić czujność ofiar, a w razie potrzeby wymusić ich posłuszeństwo przy użyciu brutalnej przemocy. Podobnie jak inni członkowie załogi musiał rozstrzeliwać w obozowym „lazarecie” Żydów niezdolnych do poruszania się o własnych siłach. Komendant Christian Wirth uważał jednak, że podczas egzekucji Schluch wykazuje się niewystarczającą gorliwością i pewnego razu miał stwierdzić, że „najchętniej sam by go w tym dole zastrzelił”.
Wczesnym latem 1943 roku obóz w Bełżcu uległ likwidacji. Schluch został wówczas przeniesiony do obozu pracy dla Żydów w Poniatowej. Jesienią tegoż roku podobnie jak większość weteranów akcji „Reinhardt” został przeniesiony do Einsatz R operującej na wybrzeżu Adriatyku. Zadaniem tej jednostki była likwidacja miejscowych Żydów oraz walka z jugosłowiańską i włoską partyzantką. W maju 1945 roku dostał się do amerykańskiej niewoli, lecz po dwóch miesiącach został zwolniony z obozu jenieckiego.