Gdy w listopadzie 1943 roku w związku z akcją „Erntefest” przeprowadzono tam likwidację żydowskich więźniów, Zierke eskortował ofiary do miejsca straceń w Trawnikach. Następnie został wysłany do obozu zagłady w Sobiborze, gdzie w tym czasie prowadzone były prace likwidacyjne. Po ich zakończeniu, jako członek kordonu zabezpieczającego, uczestniczył w egzekucji ostatniej grupy więźniów.
Podobnie jak większość weteranów akcji „Reinhardt” został przeniesiony do Einsatz R operującej na wybrzeżu Adriatyku. Zadaniem tej jednostki była likwidacja miejscowych Żydów oraz walka z jugosłowiańską i włoską partyzantką. W maju 1945 roku dostał się do amerykańskiej niewoli. W obozie jenieckim przebywał do wiosny następnego roku. 24 stycznia 1947 roku został aresztowany pod zarzutem udziału w zbrodniach popełnionych w „ośrodku eutanazji” w Hadamarze. Był sądzony w drugim procesie personelu Hadamaru. Wyrokiem sądu krajowego we Frankfurcie nad Menem został uniewinniony ze względu na brak wystarczających dowodów winy (1948). Zamieszkał u swojej matki w Ratzeburgu, a po jej śmierci w 1962 roku – u swojej siostry w Südwinsen.