Podobnie jak w przypadku blisko spokrewnionych z nim przedstawicieli tzw. grupy Loricariichthys (rodzaje Furcodontichthys, Loricariichthys, Pseudoloricaria i Limatulichthys), dojrzałe samce w okresie rozrodczym utrzymują ikrę przyklejoną do swoich warg. Jaja układane są w pakiety i utrzymywane przez samca w fałdzie utworzonym przez wargę. Taka taktyka rozrodcza, oprócz ochrony ikry, zapewnia jej wentylację w czasie ruchu rodzica. Po wylęgu młode pozostają pod opieką samca przez okres około 1 tygodnia.
H. acipenserinus żywi się bezkręgowcami, który wykopuje z podłoża wargami, wybierając jadalne cząsteczki wewnątrz jamy ustnej i eliminując niestrawną część poprzez otwory skrzelowe. Taki tryb żerowania pozostawia wyraźne ślady w postaci małych zagłębień w podłożu. Podobną metodę pobierania pokarmu zaobserwowano u niektórych pielęgnicowatych (np. Apistogramma, Crenicara i Satanoperca), które żerują w ciągu dnia, samotnie lub w małych grupach, pobierając porcje podłoża i przeżuwając je przy krawędziach otworu gębowego. W odróżnieniu od pielęgnic H.