Geologia Wyspa znajduje się w pobliżu strefy szczelin Tjörnes. Przez cieśninę Flateyjarsund, w kierunku Húsavík, przebiega jeden z głównych lineamentów – uskok Flatey-Húsavík. Wyspa powstała głównie w wyniku wylewów lawy i sedymentacji morskiej. Wypiętrzona została w pod koniec plejstocenu. W 1982, w pobliżu latarni morskiej wykonano – zlecony przez Orkustofnun (Narodowy Autorytet Energetyczny) – odwiert FL-1 o głębokości 554 m, przeprowadzony w poszukiwania źródeł węglowodorów, z którego pozyskano próbki skał długości 517 m. Wykazały one obecność trzech warstw lawy: Bjargshvilft (1,6–8,5 m), Vaôsteinanes (25,0–42,0 m) i najniższe na głębokości 381,8–395,0 m. Bezpośrednio pod drugą z warstw odkryto skamieniałości roślinne. Niżej zachowały się skamieniałości mięczaków, najliczniejsze na głębokości 506,0–513,5 m. Zidentyfikowano gatunki Mya truncate, Natica sp., Nucia tenuis, Portlandica arctica i Portlandica lenticula.
Najważniejsze trzęsienia ziemi w tym rejonie miały miejsce w latach:
1260 – najstarsze trzęsienie ziemi w okolicy, o którym wiadomo ze źródeł historycznych 1755 – M7 – wywołało wiele zniszczeń tak w środowisku, jak i wśród budynków 1838 – M6,5 – tworzyło pęknięcia do 1 m szerokości. 1872 – M6,5 – dwa silne trzęsienia, które dzieliło 6 godzin różnicy.