Zespół przy ul. Otwockiej pełni swą pierwotną funkcję nieprzerwanie od ok. 1927–1928, z wyłączeniem okresu II wojny światowej. Przez kilkadziesiąt lat w gmachu miała swą siedzibę szkoła (powszechna, później podstawowa nr 126). Pierwotnie jako szkoła prywatna, utrzymywana z funduszy Towarzystwa św. Wincentego a Paulo, mieściła się w budynku przy ul. Kawęczyńskiej 41. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 szkołę upaństwowiono i przydzielono jej numer 79, zmieniony w styczniu 1922 na numer 126. Przez pewien czas szkoła działała w baraku przy ul. Ząbkowskiej 43. Szkołę przeniesiono 12 lutego 1928 do nowego gmachu przy ul. Otwockiej. Szkołę wyposażono m.in. w pracownie: gospodarstwa domowego, robót (zajęć technicznych) z zakresu stolarstwa, ślusarstwa, introligatorstwa, zabawkarstwa i wykonywania pomocy naukowych, gabinet lekarski, gabinet psychologa, radiowęzeł i bibliotekę, w świetlicy wyświetlano filmy i przeźrocza. Działały tu liczne organizacje społeczne, m.in. PCK i harcerstwo, i kółka zainteresowań. Szkoła miała charakter eksperymentalny, często odwiedzali ją pedagodzy i uczeni z zagranicy. Szkoła nr 126 nosiła imię Józefy Joteyko, profesor College de France, Państwowego Instytutu Pedagogiki i Wolnej Wszechnicy Polskiej. Jej kierowniczką była Stefania Usarkowa, żona dyrektora Gimnazjum Władysława IV Leona Usarka.