12 września 1945 budynek zajął oddział I Armii Wojska Polskiego, a następnie, po zajęciu całej prawobrzeżnej Warszawy przez wojska radzieckie i polskie we wrześniu 1944 w gmachu miały siedzibę władze miejskie Warszawy, które po wyzwoleniu lewobrzeżnej części miasta w 1945 przeniosły się do budynku Banku Gospodarstwa Krajowego w Alej Jerozolimskich. Dla upamiętnienia tego wydarzenia w drugiej połowie lat 40. na frontowej ścianie budynku wmurowano tablicę o treści: Dom ten w latach 1944–1945 był pierwszą siedzibą warszawskich władz miejskich w Polsce Ludowej.
Szkoła wznowiła działalność we wrześniu 1945. Oprócz szkół powszechnych nr 126 i 192 zorganizowano tu też kursy pedagogiczne, a później liceum pedagogiczne, przeniesione w 1950 na ul. Czerniakowską. Działała pracownia robót stolarskich, metalowych i szklanych, działały koła zainteresowań (m.in. kółko żywego słowa, prowadzone przez Witolda Gawdzika, koło sportowe, fotograficzne i modelarstwa budowniczego, koło PCK). W 1950 szkoła liczyła 470 uczniów w 13 oddziałach.
W październiku 1976, w 60. rocznicę powstania szkoły, otrzymała ona sztandar. Wtedy też zorganizowano tu Izbę Pamięci Narodowej i Tradycji Szkoły. W latach 80. i 90. XX w. w szkole uczyło się ponad tysiąc uczniów.