Bieniaszkiewicz podjął naukę w Gimnazjum Hetmana Zamojskiego w Lublinie. W dniu 10 listopada 1944 roku został aresztowany w mieszkaniu swojego byłego dowódcy drużyny, Wojciecha Kozłowskiego „Tomka”. Po aresztowaniu został przewieziony do obozu Jogle, położonego nieopodal Borowicz, gdzie przebywał aż do lutego 1946 roku. Po powrocie do Lublina ukończył Szkołę Mechaniczną, a następnie prawo na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1959 roku zakończył aplikację adwokacką. Przez wiele lat prowadził własną praktykę adwokacką oraz kierował lubelskim zespołem adwokackim nr 1. W latach 1983–1992 był członkiem Okręgowej Rady Adwokackiej w Lublinie, w której pełnił funkcję wicedziekana (1986–1989) oraz dziekana (1989–1992). W okresie 1995–2001 był członkiem Naczelnej Rady Adwokackiej, gdzie pracował m.in. w Komisji ds. Etyki oraz w adwokackim Wyższym Sądzie Dyscyplinarnym jako jego wiceprezes. Należał do Związku Sybiraków, w ramach którego współtworzył Środowisko Borowiczan.

Został pochowany na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie.

Odznaczenia