Ósma wojna W roku 602 perski Król Królów Chosroes II rozpoczął wielką wojnę ze swoim zachodnim sąsiadem. Opanował Syrię, Palestynę i Egipt, a jego wojska dotarły do stolicy wschodniego cesarstwa. Wydawało się, że wielkie marzenie Partów i Sasanidów spełni się i po 9 wiekach imperium perskie odrodzi się w granicach sprzed wyprawy Aleksandra Wielkiego. Wojna ta zakończyła się jednak po myśli Bizancjum. Wojska cesarza Herakliusza dzięki zastosowaniu nowej strategii wyparły Persów do Mezopotamii i w roku 627 pokonały pod Niniwą armię Chosroesa II, złupiły Ktezyfon i później wdarły się w głąb państwa Sasanidów. Wojowniczy władca Persji został zamordowany rok później i Persja pogrążyła się w walkach wewnętrznych, co przyniosło kres wojnie, która straszliwie wyniszczyła obu adwersarzy.
Skutki 400 lat wojen i nieustannego napięcia nie przyniosło żadnego trwałego rozstrzygnięcia politycznego między Rzymem (później Konstantynopolem) a Ktezyfonem. Oprócz chwilowej zmiany granic, nastąpiło wyludnienie i zniszczenie granicznych obszarów. Dziesięć lat po ósmej wojnie, na obydwa mocarstwa spadło uderzenie arabskich armii.