Markarfljót niesie wiele osadów, które osadzają się w dolinie aluwialnej zwanej Markarfljótsaurar, ciągnącej się na długości około 20 km między wspomnianymi wcześniej masywami wulkanicznymi pokrytymi lodowcami. Na tym odcinku rzeka płynie w kierunku wschodnim tworząc liczne ramiona. Po minięciu masywu Eyjafjallajökull skręca na południe i uchodzi do Oceanu Atlantyckiego. Rozlewiska Markarfljót w ujściowym odcinku sprawiały wiele problemów dla przemieszczania się aż do lat 30. XX wieku, kiedy rozpoczęto jej stabilizowanie ją za pomocą systemu wałów. Wcześniej rzeka rozlewała się i nanosiła osady na ponaddwudziestokilometrowym odcinku równiny nadmorskiej, gdzie tworzyła liczne odnogi. Współcześnie istnieją jeszcze trzy odnogi Markarfljót: Álar, Affall i Þverá. Nad tak częściowo uregulowaną rzeką Markarfljót w 1934 roku postawiono most w ciągu drogi nr 1 około 10 km przed jej uściem.
Pod względem turystycznym najbardziej atrakcyjny jest kanion Markarfljótsgljúfur oraz obszar górski Þórsmörk między Markarfljót a jej dopływami wypływającymi z lodowca Mýrdalsjökull: Krossá i Þröngá. Rzeka Markarfljót staje się również popularna wśród miłośników raftingu.
Przypisy
Kategoria:Rzeki w Islandii Kategoria:Zlewisko Oceanu Atlantyckiego