Znajdujące się tu pieczary są śladem pobytu człowieka z epoki kamienia łupanego. mały|Widok ze szczytu Białej Skały
Rzeźba terenu Pasmo Gór Krymskich, które wyraźnie jest rozdzielone na trzy równoległe pasma (Pasmo Główne lub Południowe, Wewnętrzne oraz Zewnętrzne) jest przedzielone wydłużonymi śródgórskimi obniżeniami. Ak-Kaja należy do Pasma Zewnętrznego, którego średnia wysokość to 350 m n.p.m., a jego rozciągłość to ok. 114 km. Jest to niewysoki łańcuch podnoszący się ze stepu tworząc kuestę. Ak-Kaja zbudowana jest ze skał przeważnie wapiennych. Po stronie zachodniej jest wyraźna wychodnia skalna, a od strony wschodniej wznosi się łagodnie nachylonymi warstwami miękkich iłów i margli, gdzie stale oddziałują procesy erozji. Szczyt jest płaską formą grzbietową zwaną jajłem (co w języku tatarskim oznacza letnie pastwisko). Jajła to bezleśne wysoczyzny, które są pokryte trawą.
Przypisy
Kategoria:Szczyty Gór Krymskich