Po wyższych kursach kawaleryjskich Armii Czerwonej (1924–1925) został zastępcą szefa Zarządu Politycznego Kaukaskiej Armii Czerwonego Sztandaru, następnie od 6 lipca 1927 do 5 kwietnia 1928 pełnił funkcję I sekretarza KC KP(b)A, potem wrócił do pracy w armii jako zastępca szefa Zarządu Politycznego Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego (1928–1929). W 1929 był starszym inspektorem Głównego Zarządu Politycznego Armii Czerwonej, po czym został szefem Wydziału Agitacyjno-Propagandowego, a następnie Wydziału Organizacyjnego w tym zarządzie (do 1935), jednocześnie w latach 1931–1937 zajmował stanowisko redaktora pisma „Partjaczejka RKKA” – „Kommunist RKKA” i sekretarza komitetu WKP(b) Ludowego Komisariatu Obrony ZSRR i od listopada 1934 do 21 lipca 1937 członka Rady Wojennej przy Ludowym Komisariacie Obrony ZSRR i (1935–1937) zastępcy szefa Głównego Zarządu Politycznego Armii Czerwonej. 20 listopada 1935, po wprowadzeniu w Armii Czerwonej stopni wojskowych, został komisarzem armijnym II rangi. Był odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru.

30 maja 1937 podczas wielkiej czystki został aresztowany, 10 września 1937 skazany na śmierć przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR za udział w kontrrewolucyjnej organizacji terrorystycznej i tego samego dnia rozstrzelany.