Jakość oferowanych przez Sieczkę usług nie była satysfakcjonująca dla Towarzystwa, które wobec licznych skarg turystów już na początku lat 90. XIX wieku zrezygnowało z współpracy z właścicielem obiektu. Prywatne schronisko nazywane gwarowo „Sieckową budą” co do zasady działało jednak dalej, choć niekiedy pozostawało zamknięte lub tymczasowo służyło innym celom. Na początku XX wieku ksiądz Walenty Gadowski wykorzystywał budynek do przechowywania materiałów używanych przy budowie szlaku Orlej Perci. Kilkakrotnie w gronie członków TT zgłaszano pomysły bądź to budowy własnego schroniska nad Czarnym Stawem (1894, 1900) bądź też odkupienia obiektu Sieczki (1904), jednak plany te nie doczekały się realizacji mimo sporządzenia kilku różnych szkiców architektonicznych. Po raz kolejny propozycja budowy pojawiła się po śmierci kompozytora Mieczysława Karłowicza, który w 1909 roku zginął w lawinie na stokach pobliskiego Małego Kościelca. Sporządzono wówczas projekt budowy schroniska w formie dworku polskiego.