W publikacji dotyczącej historii kościoła św. Krzyża w Braniewie Georg Lühr odrębny rozdział poświęcił przebiegowi kanału młyńskiego (Czerwonego Rowu), który prowadził wodę od stawu młyńskiego (obecnie to Jezioro Piekiełko przy ul. Długiej w Braniewie), znajdującego się wówczas w miejscowości Wikielec, do rzeki Pasłęki, płynącej w bliskiej odległości od kościoła św. Krzyża. Przebieg kanału zmieniał się jednak na przestrzeni lat. Trudno określić pierwotny bieg kanału, gdyż nie zachowały się żadne jego plany. Bieg kanału rozpoczynał się na łąkach przed stawem młyńskim między biskupim spichlerzem a granicą ziemi należącej do kolegiaty i uchodził do Pasłęki 100 metrów na zachód od obecnej lokalizacji kościoła. Kanał ten wyznaczał równocześnie granice gruntów miejskich. Jednak łąka, przez którą przebiegał kanał młyński, była terenem podmokłym i niewykluczone, że w przypadku podniesionego poziomu kanał w tym miejscu zmieniał swoje położenie. Nowy bieg kanału młyńskiego został wytyczony na krótko przed rokiem 1699. Różnił się od pierwotnego przebiegu, skręcając w końcowym biegu na wschód w kierunku ogrodów jezuickich i uchodził do Pasłęki w bezpośredniej bliskości niewielkiej drewnianej kaplicy pw. św. Krzyża. Służył on dodatkowo do zasilania w wodę wykopanych obok ogrodu stawów rybnych. W 1747 r., po rozbudowaniu kościoła św.