Brał udział w walkach na zachód od miasta Wałdaj, w wyzwalaniu Starej Russy, w walkach w rejonie miasta Rubiżne, bitwie kurskiej, forsowaniu Dniepru, operacji mozyrskiej, operacji korsuń-szewczenkowskiej, humańsko-botoszańskiej, jasko-kiszyniowskiej, w tym w forsowaniu Dniestru, Prutu i wyzwalaniu Jass, Vaslui, Rymnika i Ploeszti, w operacji debreczyńskiej oraz walkach o Budapeszt, Wiedeń i Pragę. Szczególnie wyróżnił się w walkach o Vaslui 22 sierpnia 1944, gdzie osobiście trafił ogniem dwa czołgi i działo szturmowe wroga. W sierpniu 1945 jako dowódca 111 gwardyjskiego ciężkiego pułku artylerii samochodowej 9 Gwardyjskiej Dywizji Zmechanizowanej 6 Gwardyjskiej Armii Pancernej Frontu Zabajkalskiego brał udział w wojnie z Japonią. Po wojnie służył w Zabajkalskim Okręgu Wojskowym jako zastępca dowódcy 20 pułku czołgów 5 Gwardyjskiej Dywizji Pancernej, w 1951 ukończył Leningradzką Wyższą Oficerską Szkołę Wojsk Pancernych, w 1953 zakończył służbę w stopniu podpułkownika.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Akaki Bukija · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.