1 czerwca 1921, w stopniu kapitana, pełnił służbę w Szefostwie Łączności Dowództwa Okręgu Generalnego Warszawa, a jego oddziałem macierzystym był 1 Baon Zapasowy Telegraficzny. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 67. lokatą w korpusie oficerów łączności, a jego oddziałem macierzystym był 1 Pułk Łączności. W tym czasie przysługiwał mu, obok stopnia wojskowego, tytuł adiutanta sztabowego. W latach 1923–1924 był przydzielony z macierzystego pułku do Departamentu VI Wojsk Technicznych Ministerstwa Spraw Wojskowych, a następnie Departamentu Inżynierii MSWojsk. Z dniem 21 listopada 1927 został przydzielony do Biura Personalnego MSWojsk. na stanowisko referenta. 18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 9. lokatą w korpusie oficerów łączności. W sierpniu 1929 został przeniesiony do Pułku Radiotelegraficznego na stanowisko dowódcy I batalionu. Z dniem 16 listopada 1931 został przydzielony na pięciomiesięczny kurs informacyjny dla oficerów sztabowych łączności przy Ministerstwie Poczt i Telegrafów. W międzyczasie (marcu 1932) został przeniesiony do 28 Dywizji Piechoty w Warszawie na stanowisko szefa łączności. Od grudnia 1934 do 1939 pełnił stanowisko dowódcy 5 Batalionu Telegraficznego w Krakowie. Należał wówczas do Krakowskiego Koła Lwowian.