W 1912 figurował pod adresem ul. Siemiradzkiego 12 w Krakowie. Podczas I wojny światowej udał się nad rzekę Styr przewożąc dary przebywającym tam żołnierzom Legionów Polskich. Przez ostatnie dwa lata życia chorował. Jeszcze na kilka tygodni przed śmiercią przebywał w Warszawie, gdzie wraz z prof. Leonem Syroczyńskim wspierał sprawę emerytur dla powstańców z 1863. Zmarł 5 marca 1920 we Lwowie. Został pochowany w kwaterze powstańców styczniowych na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie 8 marca 1920. Jego pogrzeb był manifestacją narodową, a nad grobem przemawiał biskup Władysław Bandurski.
Jego dziećmi byli: Kazimierz (1881-1952, pułkownik Wojska Polskiego, inżynier), Maria (uczestniczka obrony Lwowa w 1918, zm. w 1979 we Lwowie w wieku 86 lat), Ignacy (1897-1993, oficer Wojska Polskiego).
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Nowym Sączem Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Polscy pracownicy kolejowi Kategoria:Pracownicy fabryki maszyn, wagonów i autobusów w Sanoku Ignacy 1846 Kategoria:Urodzeni w 1846 Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Żołnierze powstania styczniowego