Źródła euromitów Oskarżenia o rozprzestrzenianie zniekształconych lub nieprawdziwych relacji są najczęściej kierowane pod adresem konserwatywnych i eurosceptycznych mediów. Autorzy tych relacji starają się zarzucić instytucjom i agencjom Unii Europejskiej opracowywanie przepisów, które „przeczą zdrowemu rozsądkowi”. Przykłady euromitów obejmują historie o przepisach zakazujących między innymi ciastek, chipsów o smaku krewetek, zakrzywionych bananów i mącznego groszku. W brytyjskich mediach pojawiały się także historie, że angielskie lokale serwujące dania Fish and Chips będą zmuszone do używania łacińskich nazw ryb, że piętrowe autobusy zostaną zakazane, że angielski rabarbar musi być prosty i że barmanki będą musiały zasłaniać swój dekolt.
W niektórych przypadkach euromity powstawały w wyniku świadomych działań lobbystów mających na celu wpływanie na działania europejskiej biurokracji, na przykład na poziomu ceł na poszczególne produkty. Urzędnicy UE stwierdzili również, że wiele takich historii wzięło swój początek z niejasnych lub niezrozumiałych informacji, upraszczających często skomplikowane przepisy.
Proste banany