Bródka nie ma bocznych sklerytów, zaś podbródek opatrzony jest parą szczecinek. Głaszczki wargowe budują dwa człony podobnej długości i krótsze od języczka. Odnóża są zredukowane do nieczłonowanych wypustek. Przetchlinki na tułowiu są dwukrotnie dłuższe niż szerokie.
Rodzaj eurazjatycki, najliczniej reprezentowany w palearktycznej i orientalnej Azji Wschodniej. Na zachód dociera do Francji i Wielkiej Brytanii, zaś na wschód sięga Sachalinu, Kurylów i Japonii. W Europie, w tym w Polsce, ma tylko jednego przedstawiciela – biegowca klonowego.
Takson ten wprowadzony został po raz pierwszy w 1882 roku przez Ludwiga Ganglbauera. Należy do niego 20 opisanych gatunków: Cyrtoclytus agathus Holzschuh, 1999 Cyrtoclytus callizonus (Gahan, 1906) Cyrtoclytus capra Germar, 1824 – biegowiec klonowy Cyrtoclytus caproides Bates, 1873 Cyrtoclytus dalatensis Niisato & Kusakabe, 2009 Cyrtoclytus elegans Pesarini & Sabbadini, 2015 Cyrtoclytus elegantissimus Niisato & Chou, 2009 Cyrtoclytus formosanus Gressitt, 1934 Cyrtoclytus kusamai Niisato, 1988 Cyrtoclytus luteomarginatus Pic, 1914 Cyrtoclytus marketae Viktora, 2015 Cyrtoclytus matsumotoi